De grootste hindernis voor het gebruik van Bitcoin (BTC) als betaalmiddel ligt niet in de technologie achter transacties die de afwikkelingstijden en kosten kunnen verlagen, maar in het belastingbeleid. Pierre Rochard, bestuurslid van het Bitcoin treasurybedrijf Strive, stelt dit vast. Hij illustreert de kwestie met een treffende metafoor: “De beste atleet wint van de slechtste atleet 100% van de tijd, zolang hij speelt. Als hij niet speelt, is de kans op winst 0%.” Dit geeft goed weer hoe Bitcoin, ondanks zijn potentieel, momenteel niet effectief wordt ingezet als betaalmiddel.
In december 2025 luidde het Bitcoin Policy Institute, een non-profitorganisatie die zich richt op beleidsadvocacy, de noodklok over het ontbreken van een de minimis belastingvrijstelling voor kleine Bitcoin-transacties. Dit gebrek aan een belastingvrijstelling betekent dat elke keer als BTC van de ene partij naar de andere wordt overgedragen voor een betaling, deze onderhevig is aan belastingen. Dit belemmert het gebruik van Bitcoin als ruilmiddel aanzienlijk.
De Amerikaanse wetgevers overwegen bovendien om de de minimis belastingvrijstelling te beperken tot overgecollateraliseerde dollar-pegged stablecoins. Deze stablecoins zijn getokeniseerde Amerikaanse dollars die 1:1 worden ondersteund door fiatcontanten of kortlopende staatsleningen, hetgeen leidde tot verzet vanuit de Bitcoin-gemeenschap.
In juli 2025 introduceerde senator Cynthia Lummis uit Wyoming, een bekende voorvechter van de crypto-industrie, een wetsvoorstel dat beoogt een de minimis belastingvrijstelling in te voeren voor digitale activatransacties tot $300. Dit wetsvoorstel stelt een jaarlijkse limiet van $5.000 aan vrijstellingen voor en bevat ook bepalingen om cryptocurrency’s die worden gebruikt voor liefdadigheidsdonaties vrij te stellen van belasting.
Daarnaast stelt Lummis voor om inkomsten uit het staken van crypto om proof-of-stake blockchainnetwerken veilig te stellen, of inkomsten uit het minen van proof-of-work cryptocurrencies, uit te stellen totdat deze activa zijn verkocht. Jack Dorsey, de oprichter van het betalingsbedrijf Square, dat in oktober BTC-betalingen in zijn kassasystemen integreerde, pleitte eveneens voor een belastingvrijstelling op kleine BTC-transacties. “We willen dat BTC zo snel mogelijk alledaags geld wordt,” aldus Dorsey. anderen, zoals Bitcoin-voorvechter en mede-oprichter van het medialandschap Truth for the Commoner (TFTC), Marty Bent, noemde de voorgestelde belastingvrijstelling voor stablecoins “onzinnig.”
De discussie omtrent belastingvrijstellingen voor kleine transacties is niet alleen relevant voor de Verenigde Staten, maar heeft ook aanzienlijke implicaties voor de Europese cryptomarkt. Europese investeerders en beleidsmakers moeten aandacht besteden aan de mogelijke gevolgen van vergelijkbare belastingwetgeving. Een dergelijke wetgeving zou nodeloos investeringen en ontwikkelingen binnen het Europese crypto-ecosysteem kunnen belemmeren. De Europese Unie loopt het risico de concurrentiepositie te verliezen aan jurisdicties met gunstiger belastingklimaten. Dit zou kunnen resulteren in een kapitaalvlucht, waarbij investeerders de voorkeur geven aan landen waar minder belemmeringen bestaan voor de acceptatie van digitale betalingen.
Waarom is een de minimis belastingvrijstelling belangrijk voor Bitcoin?
Een de minimis belastingvrijstelling zou de belastingdruk op kleine Bitcoin-transacties verlichten, waardoor het gebruik van Bitcoin als alledaags betaalmiddel aanzienlijk zou toenemen.
Wat zijn de gevolgen van het beperken van belastingvrijstellingen tot stablecoins?
Het beperken van belastingvrijstellingen tot stablecoins kan leiden tot een ongelijk speelveld binnen de crypto-markt, waarbij Bitcoin benadeeld wordt en daardoor niet de adoptie krijgt die het verdient.
Hoe kan de Europese cryptomarkt hierop reageren?
De Europese cryptomarkt moet proactief beleid ontwikkelen dat innovatie stimuleert en belastinghindernissen minimaliseert, om zo investeerders te behouden en het ecosysteem te versterken.
