De Digital Asset Market Clarity Act, beter bekend als de CLARITY Act, is bedoeld om duidelijke lijnen te trekken wat betreft crypto-activa en welke toezichthouder het eerste contact heeft. Het voorstel heeft de aandacht van de cryptocurrency-gemeenschap en investeerders getrokken, vooral nu de cruciale discussie over het aanbieden van beloningen voor het aanhouden van stablecoins (digitale munten gekoppeld aan de waarde van traditionele valuta) op de voorgrond is gekomen. Deze discussie krijgt extra urgentie nu Coinbase heeft aangegeven het huidige ontwerp van de wet niet te kunnen steunen, wat geleid heeft tot een uitstel van de geplande behandeling door de Senaat. Dit onderstreept niet alleen de complexiteit van de wetgeving, maar ook de noodzaak om de rol van crypto-platforms en hun beloningsstructuren in het bredere financiële ecosysteem te heroverwegen.
Een cruciaal onderdeel van deze wetgeving is te vinden in sectie 404, die expliciet stelt dat digitale activadienstverleners geen rente of opbrengsten mogen bieden die “uitsluitend verband houden met het aanhouden van een betalingsstablecoin.” Deze formulering is doorslaggevend, aangezien zij het verbod afhankelijk maakt van de causaliteit: als de enige reden voor het ontvangen van waarde het aanhouden van de stablecoin is, valt de dienstverlener buiten de regels. Deze maatregelen doelen op het voorkomen dat stablecoin-diensten een directe concurrent worden van traditionele banken, die hun inkomsten uit deposito’s halen.
De wetgeving maakt een duidelijke scheiding tussen beloningen voor passieve aanhoudingen en beloningen voor actieve deelname aan het ecosysteem. Het stelt dat terwijl beloningen zoals cashback of loyaliteitsbeloningen voor transacties zijn toegestaan, rente op einfach aanhouden van stablecoins als problematisch wordt beschouwd. Dit creëert een complexe dynamiek waarin crypto-platforms hun aanbiedingsstructuren moeten herzien om compliant te blijven.
De meeste betrokkenen zullen de focus op het verbod op rendementen aanbrengen, terwijl een andere belangrijke laag die de toekomst van stablecoin-producten kan vormgeven, de vereisten voor marketing en openbaarmakingen zijn. Sectie 404 voorkomt dat stablecoins worden gepresenteerd als bankdeposito’s of dat zij worden aangeduid als ‘risicoloos’. Deze maatregelen zijn niet enkel bedoeld om consumenten te beschermen, maar ook om een duidelijke scheiding te handhaven tussen digitale activa en traditionele bankproducten, wat cruciaal is in een tijd waarin de percepties van consumenten snel kunnen veranderen.
Banken en kredietverenigingen zijn bijzonder bezorgd over deze percepties omdat zij kunnen leiden tot een afname van deposito’s. De wetgeving erkent dit risico expliciet door een rapport over de effecten op deposito-uitstromen te vereisen, met speciale aandacht voor gemeenschapsbank- en kredietinstellingen die mogelijk het eerst worden getroffen.
Sectie 404 bevat ook bepalingen die een aanzienlijke impact kunnen hebben op de manier waarop stablecoin-uitgevers en platforms samenwerken. De wet stelt dat een betalingsstablecoin-uitgever niet wordt beschouwd als het betalen van rente of opbrengsten, enkel omdat een derde partij beloningen aanbiedt, tenzij de uitgever “het programma aanstuurt.” Dit betekent dat de controle over de wijze waarop beloningen worden aangeboden cruciaal is en kan bepalen hoe deze partnerschappen worden ingericht.
Helaas lijken de uitkomsten van deze wetgeving niet eenvoudig te zijn voor een van de betrokken partijen. De meest waarschijnlijke uitkomst is een hybride model waarin platforms beloningen blijven aanbieden, maar dit doen via activiteitsgebaseerde programma’s die aansluiten bij gebruik en transacties, terwijl uitgevers zich op een veilige afstand houden, tenzij zij bereid zijn om als deelnemers in het compensatiesysteem gezien te worden.
Wat zijn de belangrijkste punten van de CLARITY Act?
De CLARITY Act probeert duidelijke regels te stellen omtrent stablecoins, met de focus op het verbieden van rente op pure aanhoudingen, terwijl actieve participatie wordt aangemoedigd.
Hoe beïnvloedt dit de rol van crypto-platforms?
Crypto-platforms moeten hun beloningsstructuren herzien om te voldoen aan de nieuwe regelgeving, wat kan leiden tot een verschuiving naar meer activiteit-gebaseerde beloningen.
Wat betekent dit voor consumenten?
Consumenten zullen meer transparantie krijgen over de risico’s en voorwaarden van stablecoin-producten, aangezien platforms expliciet zullen moeten communiceren over wie de beloningen financiert en wat hierin vereist is.
