De crypto-industrie aarzelt al geruime tijd in haar zoektocht naar meer helderheid van wetgevers. Eén van de hoofdzaken die deze sector ondervindt, is de traagheid van het regelgevingproces. Volgens Justin Slaughter, vice-president van regelgeving bij Paradigm, kan het wettelijk kader omtrent de crypto-markt nog vele jaren duren voor het effectief wordt geïmplementeerd. Dit is te wijten aan een langdurig en bureaucratisch proces van regelgevingsontwikkeling, waarbij verschillende instanties en regelgevers betrokken zijn. Deze complexe, gefaseerde aanpak vereist niet alleen het formuleren van een wet, maar ook het opstellen van bijbehorende regels, het verzamelen van publieke feedback en het uiteindelijke uitvaardigen van definitieve reguleringen.
De crypto-marktstructuurwet heeft inmiddels de fase van de Senaatscommissie bereikt. Met een breed politiek draagvlak wordt er momenteel druk onderhandeld om een akkoord te behalen. De eerstvolgende belangrijke stap is de markup in de Senaatscommissie voor Bankzaken, terwijl de hoorzitting van de Senaatscommissie voor Landbouw is uitgesteld tot januari volgend jaar. Mocht zowel de Huis van Afgevaardigden als de Senaat de wet goedkeuren, en de president de handtekening zetten, dan schat Slaughter dat het nog bijna twee presidentsperiodes kan duren voordat alle bijbehorende regels daadwerkelijk van kracht zijn. “Dit komt doordat er 45 verschillende regelgevingen vereist zijn binnen deze wet,” aldus Slaughter. Deze lange tijdsspanne betekent dat de gevolgen van deze wetgeving zich pas op lange termijn zullen laten voelen.
Regelgevende processen zijn niet nieuw en we kunnen veel leren van eerdere ervaringen, zoals die met de Dodd-Frank Wall Street Reform en de Consumentenbeschermingswet. Ondanks dat deze wet in 2010 werd aangenomen, duurde het jaren voordat de bijbehorende regels werden ontwikkeld. Slaughter merkt op dat de meeste regels binnen dit kader pas tussen 2013 en 2018 zijn afgerond, wat een periode van drie tot acht jaar na de goedkeuring van de wet omvatte. Een kritische observatie die hierbij naar voren komt, is dat de huidige wetgeving, ondanks goede intenties, ook duizenden zijwegen kan nemen voordat resultaat zichtbaar is.
Voordat er daadwerkelijk gestart kan worden met regelgevende activiteiten, zal de crypto-marktstructuurwet goedgekeurd moeten worden. Slaughter geeft aan dat, gebaseerd op zijn ervaring, grote wetgeving vaak meerdere keren ‘sterft’ voordat deze daadwerkelijk wordt aangenomen. Dit maakt het onzeker of de huidige initiatieven effectief in de praktijk zullen worden gebracht. “Ik zal donderdag de ontwikkelingen nauwlettend volgen om te zien of het bipartaanse proces standhoudt, maar de ervaring leert dat grote wetgeving vaak moeilijke trajecten doorloopt.” Het vraagt dan ook om hoge mate van betrokkenheid en waakzaamheid van alle belanghebbenden binnen de sector.
Wat zijn de belangrijkste obstakels voor de implementatie van crypto-wetgeving?
De belangrijkste obstakels zijn de complexe en langdurige regelgevingsprocessen, die vaak jaren duren door de benodigde publieke consultaties en de betrokkenheid van verschillende regelgevende instanties.
Hoe kan de crypto-industrie zich voorbereiden op deze veranderingen?
De industrie kan zich voorbereiden door actief deel te nemen aan publieke consultaties, zich in te zetten voor educatie over regelgeving en het creëren van netwerken met beleidsmakers om invloed uit te oefenen op het proces.
Waarom is het belangrijk om te kijken naar eerdere wetgevingsprocessen zoals Dodd-Frank?
Het analyseren van eerdere processen biedt inzicht in de mogelijke uitdagingen en tijdslijnen van nieuwe wetgeving, waardoor belanghebbenden beter kunnen anticiperen op mogelijke vertragingen en obstakels.
