Recentelijk zagen Spanje, Portugal en Frankrijk een volledige stroomuitval. Miljoenen mensen verloren de toegang tot elektriciteit, wat de kwetsbaarheid van onze communicatielijnen blootlegde op het moment dat de stroom uitviel.
Dit probleem beperkt zich echter niet tot Europa. Overal ter wereld zien we vergelijkbare situaties. De eindeloze elektriciteitsproblemen in Zuid-Afrika, de enorme blackout in Pakistan in 2023 en de beruchte ijsstorm in Texas in 2021. Tijdens die storm vonden inwoners van Houston het nodig om sneeuw van hun daken te smelten om hun toiletten door te spoelen, terwijl ze wekenlang zonder verwarming zaten in vrieskou. Het was een onthutsende les over de kwetsbaarheid van essentiële systemen.
De harde waarheid is dat veel van deze basale infrastructuur verouderd is; ze is nooit ontworpen om te voldoen aan de eisen van onze altijd actieve, datagretige samenleving. Nu worden deze systemen onder druk gezet door de integratie van hernieuwbare energiebronnen en de explosieve groei van digitale vraag: het wereldwijde energieverbruik van de technologiesector staat op het punt om tegen 2030 bijna te verdubbelen. Precisie daarom zijn Decentralized Physical Infrastructure Networks (DePINs) van niche-experiment naar noodzakelijke oplossing voor iedereen in de blockchainruimte verschoven.
De industrie moet slimmer omgaan met deze kwestie. Duurzaamheid en veerkracht zijn cruciaal, en die beginnen bij de gemeenschap, niet enkel van bovenaf.
Juist hier komt DePIN naar voren als een echte oplossing, vooral om ons allemaal met elkaar verbonden te houden. De technologie van DePIN benut blockchain en andere essentiële tools om gemeenschapsinspanningen te coördineren bij het bouwen en beheren van wereldwijde infrastructuur—zoals internetnetwerken. Stel je een netwerk voor dat wordt aangedreven door duizenden, zelfs miljoenen, gewone mensen en bedrijven die hun middelen delen; hun WiFi-routers, opslagcapaciteit, of het opzetten van nieuwe, kleinschalige apparatuur.
En DePIN is niet alleen gericht op internetverbindingen; het biedt ook enorme mogelijkheden op het gebied van energie. Denk aan je buurt die zonne-energie van daken deelt of lokaal batterijopslag beheert via een eigen klein netwerk. Dat is echte energie-onafhankelijkheid, dichter bij huis en minder afhankelijk van grote, verre energiecentrales en hun onbetrouwbare verbindingen.
Wat is het voordeel van decentralisatie? Het vermindert aanzienlijk het risico van een enkel, gecentraliseerd falen dat de hele infrastructuur kan ondermijnen. Als een onderdeel van een DePIN-netwerk een probleem ervaart, kunnen andere apparaten vaak een omweg vinden, waardoor de lokale werking intact blijft. Het is een kwestie van mensen die hun eigen vangnet bouwen, waardoor toegang eerlijker wordt en essentiële diensten operationeel blijven wanneer de grote spelers falen.
Dit is geen onrealistisch idee; dit werkt nu al. Neem bijvoorbeeld Dharamsala in India, waar Tibetaanse vluchtelingen, geconfronteerd met onbetrouwbare elektriciteit, vindingrijkheid toonden door een draadloos mesh-netwerk uit schroot te bouwen om verbonden te blijven. Of in Red Hook, Brooklyn, na orkaan Sandy: hun lokale mesh-netwerk bood een levenslijn toen alles om hen heen uitviel. Dit zijn niet slechts leuke anekdotes; ze bewijzen dat deze technologie functioneert in tijden van crisis.
Meestal is een hybride aanpak de beste weg vooruit. Gedecentraliseerde technologie hoeft niet alles te vervangen; ze kan samengaan met bestaande systemen om deze sterker te maken. OpenRoaming is een uitstekend voorbeeld; het verbindt meer dan 3 miljoen routers en gebruikt ID-beheer voor automatische WiFi-verbindingen, zodat je overal ter wereld eenvoudig op hotspots kunt inloggen. Dit soort samenwerking is wat de industrie nodig heeft, en vormt een standaard waar iedereen op kan aansluiten.
Initiatieven zoals OpenRoaming kunnen nog verder worden uitgebreid. Een gedecentraliseerde draadloze aanpak (DeWi), gebouwd op basis van DePIN-principes, kan helpen bestaande hotspots in kaart te brengen en te valideren, waardoor ze beter vindbaar en betrouwbaarder worden. Daarbovenop kan DeWi deze gefedereerde toegang uitbreiden door talloze extra door de gemeenschap beheerde toegangspunten te integreren die geen deel uitmaken van het oorspronkelijke OpenRoaming-netwerk. Dit kan de reikwijdte aanzienlijk vergroten en dekkingstekorten vullen. Dit is waar de kracht van een gedecentraliseerde laag volledig tot zijn recht komt – het verbeteren en uitbreiden van gevestigde normen.
Stel je voor: een enorme storm slaat toe en de zendmasten gaan uit. Een lokaal DePIN-netwerk, met enkele routers op noodstroom of simpelweg met elkaar communicerend, zou de enige manier kunnen zijn voor mensen om boodschappen te versturen, kritieke informatie te vinden of hulp te organiseren. Het hebben van die optie maakt een enorm verschil wanneer alles andere offline is.
Deze stroomuitvallen kunnen niet enkel als nieuws vergetelheid worden verboden. Ze moeten dienen als een echte wake-up call. Voor iedereen die belang heeft bij het in stand houden van essentiële diensten—of je nu in de overheid werkt, een groot bedrijf leidt of steden plant—is het tijd voor duidelijke taal: volledig leunen op gecentraliseerde systemen is een recept voor rampspoed. Echte middelen en denkkracht moeten worden gericht op gedecentraliseerde benaderingen als DePIN. Dit gaat niet om een futuristische toevoeging, het is essentieel voor het bouwen van veerkracht die mensen nodig hebben.
Wat is de eerste stap? Overheden kunnen het speelveld ruimer maken voor deze nieuwe benaderingen om op te bloeien. Telecomproviders en ondernemingen? Het is tijd om creatief te zijn. Kijk serieus naar de mogelijkheid om gedecentraliseerde knooppunten—gemeenschapsrouters, mesh-backups—op te nemen in bestaande netwerkplannen. Het ondersteunen van publiek-private samenwerkingen om gedeelde DePIN-infrastructuur op te bouwen in kwetsbare gebieden is een verstandige keuze voor iedereen.
Voor ons allemaal moet het doel zijn om terugvalsystemen met meerdere lagen te bouwen. Combineer de reikwijdte van traditionele netwerken met de grassroots-resilience van gedecentraliseerde netwerken. Dit is onmisbaar voor sectoren zoals transport, gezondheidszorg en hulpdiensten.
Laten we stoppen met het behandelen van connectiviteit als een secundaire zorg. Het is kritische infrastructuur, net zo vitaal als elektriciteit. Relational communicatie betreft veiligheid, overleving van de gemeenschap en basisfunctionaliteit bij een ramp. Een toekomst creëren die vrij is van deze wijdverspreide communicatie-uitvallen vraagt om samenwerking tussen de oude garde en de nieuwe gedecentraliseerde beweging. Het is de hoogste tijd dat iedereen zijn digitale levenslijnen versterkt voordat de volgende crisis ons treft.
