4 juni 2026
Op 13 januari heeft de Amerikaanse Senaat de tekst van de veelbesproken Digital Asset Market Clarity Act (CLARITY) vrijgegeven, vlak voor de verwachte goedkeuring deze week. Dit 278 pagina’s tellende wetsvoorstel laat de strategie om winnaars te selecteren op basis van individuele tokens achter zich en introduceert in plaats daarvan een uitgebreid “lanensysteem”. Dit systeem bepaalt de jurisdictie op basis van de functionele levenscyclus van een digitaal activum.
Senaat Banking Committee-voorzitter Tim Scott verwoordde het als volgt: “Deze wetgeving biedt de dagelijkse Amerikaan de bescherming en zekerheid die hij verdient. Investeerders en innovators kunnen niet eindeloos wachten terwijl Washington stil blijft staan en kwaadwillenden het systeem misbruiken. Deze wetgeving plaatst Main Street op de eerste plaats, gaat de strijd aan met criminelen en buitenlandse tegenstanders, en waarborgt de toekomst van financiën hier in de Verenigde Staten.” Deze uitspraak benadrukt de urgentie en relevantie van het wetsvoorstel in de huidige marktomstandigheden.
Matt Hougan, Chief Investment Officer bij Bitwise, omschreef de wetgeving als de “Punxsutawney Phil van deze crypto-winter”, en voegde daaraan toe dat als het voorstel wordt aangenomen, de markt wel eens naar nieuwe recordhoogtes zou kunnen stijgen. Tegelijkertijd schatten crypto-investeerders op voorspellingsmarkten de kans dat de CLARITY Act dit jaar wordt ondertekend op maar liefst 80%. De tijd dringt echter, want senatoren hebben een strakke termijn van 48 uur om amendementen op de tekst voor te stellen.
De kern van het wetsvoorstel legt een juridische verbinding tussen de twee belangrijkste marktregulators van de VS: de Securities and Exchange Commission (SEC) en de Commodity Futures Trading Commission (CFTC). De Clarity Act herstelt en codificeert een beleidsmatige scheiding die vaak in juridische kringen is bediscussieerd: tokens die verkocht worden met de belofte van een promoter kunnen aanvankelijk als effecten worden beschouwd, maar kunnen zich ontwikkelen tot activa die lijken op grondstoffen naarmate de controle afneemt.
Om dit te operationaliseren, definieert het wetsvoorstel een “ancillary asset” (nauw verbonden activa). Deze categorie omvat netwerktokens waarvan de waarde afhankelijk is van de “ondernemers- of managementinspanningen” van de oorsprong of een “gerelateerde persoon.” De wetgeving geeft de SEC de taak om nauwkeurig aan te geven hoe deze concepten moeten worden toegepast via regelgevingsprocessen, waarmee de agency feitelijk de front-end toezicht houdt op crypto-projecten.
Als een token eenmaal in deze ‘lane’ valt, doet het wetsvoorstel een beroep op een SEC-gedreven openbaarheidsregime dat lijkt op de standaarden in de publieke aandelenmarkt. De vereisten voor openbaarmaking zijn uitgebreid en onscherp “zoals voor openbare bedrijven.” Dit omvat financiële overzichten die gecontroleerd of geaudit moeten worden, afhankelijk van de grootte van het kapitaal dat wordt opgehaald, alsook gedetailleerde informatie over eigendomsstructuren, gerelateerde transacties, tokenverdelingen, code-audits en tokenomics. Issuers moeten ook markgegevens voorzien, zoals gemiddelde prijzen en hoogtes/lages.
Het wetsvoorstel zorgt echter voor een duidelijke overdracht door de definitie van een “digitaal commodity” (digitaal goed) herhaaldelijk aan de Commodity Exchange Act te koppelen. Dit betekent dat de CFTC de relevante regulator is voor de ‘marktinfrastructuur,’ waarbij de SEC haar zusterorganisatie op de hoogte moet stellen van bepaalde certificeringen. Eenvoudiger gezegd: de SEC houdt toezicht op de vragen rondom de “promoter” (openbaarheid, anti-fraude, en fondsenwervingen), terwijl de CFTC verantwoordelijk is voor de handelsplekken en intermediairs die met de activa werken zodra deze als grondstoffen worden verhandeld.
Voor marktdeelnemers die grote activa aanhouden, is de meest directe impact afkomstig van een specifieke uitzondering met betrekking tot beursgenoteerde producten (ETP’s). Volgens de tekst is een netwerktoken geen ancillary asset als de eenheid de belangrijkste asset van een beursgenoteerd product is dat per 1 januari 2026 is genoteerd op een geregistreerde nationale effectenbeurs. Deze bepalingen bieden een functionele toegang tot de status van grondstof en omzeilen jarenlange juridische geschillen en het debat van de SEC over decentralisatie. Dit ‘ETF-gatekeeping’ vangt Bitcoin en Ethereum, gezien hun gevestigde voetafdruk.
Dit betekent dat digitale activa zoals XRP, Solana, Litecoin, Hedera, Dogecoin en Chainlink, die deze status hebben verworven, op dezelfde manier zouden worden behandeld als BTC en ETH. Buiten de classificatie van activa biedt het wetsvoorstel aanzienlijke verlichting voor het Ethereum-ecosysteem met betrekking tot staking.
Het wetsvoorstel verheldert de aanhoudende vrees dat staking-beloningen als inkomsten uit effecten zouden kunnen worden geclassificeerd door deze te definiëren als “gratuitous distributions.” Het wetsvoorstel omvat expliciet verschillende staking-methoden in deze definitie, waaronder zelf-staking, zelf-beheer staking met een derde partij, en zelfs liquid staking-structuren. Dit is bijzonder opmerkelijk, gezien het feit dat de SEC eerder juridische stappen heeft ondernomen tegen bedrijven zoals Kraken vanwege hun stakingsactiviteiten.
Cruciaal is dat de tekst een veronderstelling vastlegt dat een gratuitous distribution op zich geen aanbod of verkoop van een effect is. De taal met betrekking tot “zelf-beheer met een derde partij” is specifiek, met de kanttekening dat dit van toepassing is waar de derde partij geen bewaring of controle over de gestakete token heeft. Dit creëert een veilige ruimte voor niet-bewarings- en liquid staking-ontwerpen, hoewel het bewaring van exchange-staking onderhevig blijft aan voortdurende regelgevende scrutinie.
De wetgeving integreert ook de “strijd om stablecoin-beloningen” direct in het marktstructuurpakket. Het lijkt erop dat sectie 404 van de Clarity Act de bankensector een overwinning biedt met betrekking tot rendementgevende instrumenten. De laatste tekst verbiedt bedrijven om rente of rendement te betalen enkel voor het aanhouden van een betalingstablecoin.
Echter, juridische experts wijzen op een cruciaal onderscheid in hoe het wetsvoorstel de yield-economie opbouwt. Bill Hughes, een advocaat bij Consensys, merkte op dat CLARITY opzettelijk toestaat dat stablecoins worden gebruikt om rendement te genereren, maar een heldere juridische scheiding trekt tussen “de stablecoin” en “het yieldproduct.”
De wetgeving past de definitie van een “betalingstablecoin” aan uit de GENIUS Act, waarbij dergelijke munten volledig gedekt, op par haalbaar zijn en gebruikt worden voor afrekeningen, zonder dat houders recht hebben op rente of winst van de uitgever. Dit zorgt ervoor dat een token zoals USDC geen rendement kan betalen enkel voor het aanhouden ervan, om te voorkomen dat het als een illegaal effect of schaduwbankproduct wordt geclassificeerd.
Toch bevat Titel IV een sectie over “het behoud van beloningen voor stablecoin-houders.” Dit stelt gebruikers in staat om rendement te genereren door stablecoins te gebruiken in andere systemen, zoals DeFi-leningprotocols, on-chain geldmarkten, of custodiale rente-rekeningen. Dit framework bevestigt dat de stablecoin een betalingsinstrument blijft, terwijl het “wrapper” of het yield-genererende product de gereguleerde financiële entiteit wordt (hetzij als effect, grondstoffenpool, of bankproduct). Dit voorkomt effectief dat toezichthouders een stablecoin classificeren als een effect enkel omdat het gebruikt kan worden om rente te genereren.
Het nieuwe wetsvoorstel behandelt ook de controversiële kwestie van interfaces voor gedecentraliseerde financiën (DeFi). Hughes merkte op dat het wetsvoorstel zich niet langer beperkt tot een simplistisch “wallets versus websites”-debat, maar in plaats daarvan een “controletest” opzet om regelgevingverplichtingen te bepalen. Volgens de tekst wordt een webinterface wettelijk beschouwd als eenvoudige software (en dus niet onderworpen aan broker-dealer registratie) als het geen gebruikersfondsen in beheer heeft, geen privé-sleutels beheert of de autoriteit heeft om transacties te blokkeren of opnieuw te rangschikken.
Dit creëert een wettelijke veilige haven voor niet-bewaringsplatforms zoals Uniswap, 1inch, en de swap UI van MetaMask, en classificeert hen als software-uitgevers in plaats van financiële tussenpersonen. Aan de andere kant, reguleert het wetsvoorstel strikt elke operator die controle uitoefent. Als een website fondsen kan verplaatsen zonder een handtekening van de gebruiker, batchtransacties kan uitvoeren of orders via eigendomsliquiditeiten kan routeren, wordt deze geclassificeerd als een broker of een beurs. Dit omvat gecentraliseerde entiteiten zoals Coinbase en Binance, net als custodiale bruggen en CeFi-yieldplatforms.
Ondanks de optimisme van sommigen, heeft de publicatie van het wetsvoorstel een “mad scramble” teweeggebracht onder juridische experts om kritieke tekortkomingen te identificeren voordat de 48-uur durende amendementstermijn sluit. Jake Chervinsky, Chief Legal Officer bij Variant Fund, wijst erop dat lobbyisten en beleidsdeskundigen haasten om wat hij beschrijft als “veel” kritieke kwesties aan te pakken voordat de mark-up deadline verstrijkt.
Volgens hem: “Er is veel veranderd sinds het voorontwerp dat vorige maand uitkwam, en de duivel schuilt in de details. Amendementen moeten om 17.00 uur ET zijn ingediend, dus vandaag is het een race om kritieke problemen te identificeren voor de mark-up. Helaas zijn er veel.” Ondertussen beweren critici ook dat het wetsvoorstel existentiële bedreigingen voor privacy en decentralisatie introduceert. Aaron Day, een onafhankelijke senaatskandidaat, noemde de verplichte handelsobservatie-eisen een hoofdstuk uit het “NSA-handboek.”
Day wees op bepalingen voor “universele registratie” die van beursbedrijven, brokers en zelfs “gerelateerde personen” vereisen zich te registreren, wat het concept van anonieme deelname effectief ondermijnt. Hij merkte op dat mandaten voor “overheidscustodians” betekenen dat zelfbewaring voor gereguleerde activiteiten in feite illegaal wordt. Volgens hem: “BlackRock en Wall Street krijgen duidelijke toegang terwijl DeFi in de wieg wordt omgebracht. De SEC en CFTC krijgen uitgebreide rijken en nieuwe inkomstenstromen. Jij wordt bekeken. Getraceerd. Beheerd.”
Bovenop de privacyzorgen blijkt uit rapporten dat de sector momenteel twee specifieke beleidsproblemen ondervindt in het nieuwste wetsvoorstel. Crypto-journalist Sander Lutz meldde dat de taal rond stablecoin-yield zowel banken als crypto-voorstanders ontevreden heeft achtergelaten. Terwijl banken lijken te hebben gezegevierd met een verbod op rente voor het aanhouden van stablecoins, blijven achterpoortjes met betrekking tot “activiteitsbeloningen” en loyaliteitsprogramma’s onduidelijk.
Bovendien wees Lutz erop dat de toevoeging van een “onverwacht sectie over DeFi” door de Senaat Banking Committee lobbyisten uit de sector onvoorbereid heeft aangetroffen. Volgens hem zouden de nieuwe definities in die sectie gedecentraliseerde protocollen kunnen onderbrengen in strikte reguleringskaders.
Terwijl het Senaat Banking Committee zich voorbereidt op de mark-up van de Clarity Act, blijft het politieke landschap dynamisch. Hoewel het wetsvoorstel vorig jaar de Kamer heeft gehaald, blijven de prioriteiten van de bankensector, zoals beperkingen op zelfgehoste portefeuilles of verboden op CBDC’s, een belangrijk punt van belangstelling voor onderhandelaars. Met de vervangende tekst van de Senaat die nu effectief de voorwaarden van de betrokkenheid reset, kijkt de sector toe of dit wetsvoorstel eindelijk een vroege lente voor de crypto-regulering in de VS zal signaleren.
Echter, Lutz merkte op dat de huidige fricties hebben geleid tot een somberder uitzicht onder sommige insiders. Een anonieme bron uit de sector zou de huidige kansen van het wetsvoorstel hebben omschreven als “NGMI” (not gonna make it). Deze bron wordt geciteerd dat niet alleen structurele onenigheden, maar ook blijvende conflicten tussen senaatsdemocraten en het Witte Huis over ethiek en belangenconflicten een rol spelen.
Wat is de betekenis van de Digital Asset Market Clarity Act voor investeerders?
De CLARITY Act biedt investeerders meer transparantie en juridische grondslagen, waardoor ze beter kunnen navigeren binnen de steeds veranderende regelgeving in de cryptomarkt.
Hoe beïnvloedt de wetgeving de SEC en CFTC?
De wet legt een duidelijke scheiding tussen de rollen van de SEC en de CFTC, waarbij de SEC toezicht houdt op de promotie- en openbaarmakingsvereisten en de CFTC toezicht houdt op de marktinfrastructuur.
Zijn er risico’s verbonden aan de CLARITY Act?
Ja, sommige experts wijzen op potentiële bedreigingen voor privacy en het risico dat gedecentraliseerde protocollen onder strikte regulering komen te vallen, wat de innovatie kan belemmeren.
Bitcoin (BTC)
Ethereum (ETH)
XRP (XRP)
