De Financial Stability Board (FSB) heeft recentelijk alarm geslagen over mogelijke ketenreacties op de wereldmarkten, waarbij verscherpte financiering, volatiliteit door oorlog en toenemende breuken in de niet-bancaire financiële sector samenkomen. In een brief, verzonden voorafgaand aan de G20-ontmoeting in april, schetste FSB-voorzitter Andrew Bailey een verontrustend scenario waarin verschillende kwetsbare aspecten van het financiële systeem gelijktijdig onder druk komen te staan.
Bailey, ook gouverneur van de Bank of England, verwees naar de gevolgen van het conflict in het Midden-Oosten, dat de energieprijzen en de rendementen op staatsobligaties heeft verhoogd. Deze economische schokken zouden zich kunnen stapelen met oververhitte waarderingen van activa, concentratie van hefboomwerking in de niet-bancaire financiële sector, en een groeiende bezorgdheid over de prijsstelling van particuliere kredieten. Hij identificeerde drie gebieden die extra aandacht vereisen: staatsobondmarkten, activa-waarderingen en particuliere kredieten.
Een belangrijk aandachtspunt in de recente financiële onzekerheid is de sector van particuliere kredieten. Deze snelgroeiende tak van niet-bancaire financiering stelt fondsen in staat om direct aan bedrijven uit te lenen, in plaats van via traditionele bankkanalen. De sector is gegroeid tot ongeveer $1,8 triljoen, en recente ontwikkelingen hebben duidelijk gemaakt hoe snel het vertrouwen in deze sector kan afnemen.
Bijvoorbeeld, Blue Owl Capital beperkte recente opnames uit twee van haar grootste particuliere kredietfondsen, nadat investeerders ongeveer $5,4 miljard wilden opnemen in het eerste kwartaal. Bij het vlaggenschipfonds van $36 miljard staken de opnameverzoeken de 21,9% van de uitstaande aandelen, terwijl het technologiegerichte fonds zelfs 40,7% bereikte. Blue Owl en andere fondsen legden een limiet op aan opnames, maar deze maatregelen zijn geen toevallige incidenten. Ze zijn een signaal van de structurele spanning binnen een systeem dat investeerders periodele toegang tot hun geld belooft, terwijl de activa weken of maanden nodig hebben om eerlijk verkocht te worden.
De brief van Bailey maakte duidelijk dat particuliere kredietfondsen slechts een van de vele zwakheden zijn die hij in de gaten houdt. De FSB vreest dat druk op deze fondsen de al strenge financieringsvoorwaarden en de oververtegenwoordigde waarderingen in andere markten zou kunnen versterken, wat kan leiden tot een kettingreactie waarbij de ene crisis de andere verergert.
Traditionele banken zijn onderworpen aan strenge regelgeving en houden kapitaalbuffers aan, zoals vastgelegd in Basel III, die zijn ontwikkeld na de financiële crisis van 2007-2009 om hun weerbaarheid te verhogen. Dit heeft ertoe geleid dat banken gedurende de huidige schokken veerkrachtig bleven.
De grootste zorg ligt echter buiten de banken, in wat toezichthouders niet-bancaire financiële intermediation (NBFI) noemen. Deze breed opgezette ecosysteem omvat hedgefondsen, verzekeraars, pensioenfondsen en particuliere kredietverstrekkers. Sinds 2008 is een aanzienlijk deel van de kredietverlening en risicopositie in deze sector terechtgekomen. Hier gelden andere regels, is de hefboomwerking vaak hoger en is transparantie vaak beperkt.
Hefboomwerking fungeert hier als een versneller; wanneer geleend geld posities versterkt en prijzen abrupt fluctueren, worden hefboominvesteerders gedwongen om tegelijkertijd hun posities te verkopen, wat de prijzen verder onder druk zet en stress in aanpalende markten verspreidt.
In de staatsobligatiemarkten waarschuwde de FSB dat een beperkt aantal fondsen met vergelijkbare hoge hefboomstrategieën het risico van een chaotische afwikkeling heeft vergroot, wat de liquiditeit uit de kernmarkten voor staatsobligaties kan trekken en grensoverschrijdende effecten kan uitlokken.
De ketenreacties die de FSB bezighouden, volgen een bekend stramien. Een geopolitieke of macro-economische schok verhoogt de onzekerheid, olie- en obligatierendementen stijgen, en de financieringskosten nemen toe. Investeerders beginnen zich af te vragen of de assetprijzen werkelijkheid blijven weerspiegelen, wat leidt tot toenemende opnameverzoeken, vaak eerst bij minder liquide particuliere kredietfondsen.
Deze fondsen sluiten vervolgens hun opnames of verkopen activa in zwakke markten om cash te genereren. Banken en verzekeraars evalueren hun blootstelling opnieuw, kredietverlening wordt moeilijker voor bedrijven en risicovollere activa worden scherp hergeprijsd. Bailey waarschuwde specifiek voor een scenario waarin markten beginnen te anticiperen op een aanzienlijke schade aan de wereldwijde economische groei, hetgeen kan leiden tot een abrupte herprijsing van aandelen, terwijl tegelijkertijd de controle over particuliere activa wordt vergroot.
De gevolgen zijn breed en raken meer dan enkel de financiële markten. Bedrijven worden geconfronteerd met duurdere herfinanciering en kieskeurigere particuliere kredietverstrekkers, terwijl zwakkere ondernemingen moeite hebben om leningen te herfinancieren. De arbeidsmarkt en uitbreidingsplannen kunnen stagneren, en zelfs pensioenportefeuilles kunnen schade oplopen door indirecte blootstelling aan niet-bancaire activa, zonder dat er een individuele bankfaillissement plaatsvindt.
Voor de cryptomarkt weegt deze brede financiële stress vaak op de liquiditeitsgevoelige activa op korte termijn. Dit is vooral relevant voor Bitcoin. Wanneer de markten in een risicomijdende modus overschakelen, reageren Bitcoin en Ethereum vaak met een daling, en moeilijker krediet zorgt ervoor dat hefboomwerking risicovoller en duurder wordt in alle markten.
We zouden kunnen zien dat de vraag naar stablecoins stijgt als defensieve maatregel, maar de speculatieve appetijt verdwijnt meestal als eerste. Het tijdstip van Bailey’s waarschuwing is bovendien van belang; deze komt enkele dagen voor de G20-bijeenkomst van ministers van Financiën en centrale bankgouverneurs in Washington, waar ook de voorjaarsvergaderingen van het IMF plaatsvinden.
Bailey’s brief laat ook weten dat de FSB binnenkort een rapport zal publiceren over kwetsbaarheden in particuliere kredieten. Bovendien werkt de FSB samen met de International Association of Insurance Supervisors om de risico’s te adresseren die voortvloeien uit de toenemende onderlinge verwevenheid tussen private equity, particuliere kredieten en de levensverzekeringssector.
De centrale paradox van Bailey’s waarschuwing is niet te negeren. Banken zijn wellicht sterker dan vóór 2008, maar het financiële systeem kan nog steeds kwetsbaar zijn omdat de risico’s zijn gemigreerd naar plekken die moeilijker te zien, te reguleren en bijna onmogelijk te beheersen zijn zodra ze zich beginnen te verspreiden.
Wat zijn de belangrijkste zorgen over particuliere kredietfondsen?
De zorgen betreffen vooral de druk op deze fondsen, die kan leiden tot opnamebeperkingen, wat op zijn beurt weer kan bijdragen aan verdere problemen in andere delen van de financiële markt.
Hoe kan de huidige situatie invloed hebben op de bredere economie?
De verhoogde kosten voor herfinanciering en de schaarste aan krediet kunnen bedrijven dwingen om investeringen en uitbreidingsplannen uit te stellen, wat uiteindelijk leidt tot een vertraging in de economische groei.
Wat betekent dit voor de cryptomarkt?
De huidige financiële stress kan de liquiditeit van crypto-assets onder druk zetten, met een groter risico op prijsfluctuaties, vooral in tijden van marktvolatiliteit.
