Jarenlang was het speelboek voor institutionele investeerders binnen de crypto-industrie vrij eenvoudig: koop Bitcoin, waakzaam prutsen met Ethereum, en negeer de rest. Echter, in 2025 is dit speelboek herschreven.
Hoewel Bitcoin zijn kroon als grootste activa qua totale volume heeft behouden, was het de dramatische structurele verschuiving in de bestemming van nieuw kapitaal die de meeste aandacht trok. Volgens jaarcijfers van CoinShares is het tijdperk van de ‘Bitcoin-only’ dominantie ten einde gekomen, ten gunste van een gelaagde markthierarchie waarin Ethereum zijn plek als kernholding heeft gecementeerd en zowel XRP als Solana zijn opkomst als de eerste ware ‘institutionele alt-majors’ hebben gerealiseerd.
De cijfers schetsen een duidelijke verschuiving in het gedrag van investeerders. Bitcoin-producten trokken in 2025 $26,98 miljard aan instroom aan, wat een daling van 35% vertegenwoordigde ten opzichte van het recordtempo van 2024. In tegenstelling tot deze afname, stroomde er ongekend veel kapitaal richting alternatieve netwerken.
Ethereum-producten zagen een instroom die met 138% steeg, terwijl XRP en Solana groeipercentages van respectievelijk ongeveer 500% en 1.000% lieten zien, wat hun geïnstalleerde activabases in één kalenderjaar effectief verdubbelde. Deze divergentie duidt op een volwassen markt die zich verwijdert van brede, speculatieve diversificatie naar een smalle, geconcentreerde elite.
De gegevens van 2025 suggereren dat institutionele allocators Ethereum fundamenteel hebben herclassificeerd. Jarenlang als een risicovolle satelliet ten opzichte van de Bitcoin-core beschouwd, heeft de tweede grootste cryptocurrency nu de status verworven van een primaire portefeuille-actief.
Het rapport van CoinShares toont aan dat Ethereum in 2025 $12,69 miljard aan netto nieuw kapitaal aantrok, een stijging van slechts $5,33 miljard het jaar daarvoor. Deze 138% jaar-op-jaar stijging vond plaats terwijl de instroom in Bitcoin afnam, wat erop wijst dat investeerders steeds meer bereid zijn om onafhankelijke waarden aan de twee activa toe te kennen, in plaats van ze als een gecorreleerd paar te verhandelen.
Met een eindstand van $25,7 miljard aan beheerd vermogen in Ethereum-producten heeft het netwerk een schaal bereikt die opname in gediversifieerde digitale portefeuilles vereist. De meest agressieve herschikking van risico vond echter plaats bij de volgende rang van activa.
XRP en Solana, die lange tijd streden om de derde plaats in de markthierarchie, zagen een instroom die de majors in de schaduw stelde. XRP-producten absorbeerden in 2025 $3,69 miljard, een ongeveer vijfvoudige toename ten opzichte van de $608 miljoen in 2024. Solana’s opmars was nog steiler, met een toevloed van $3,56 miljard in vergelijking met slechts $310 miljoen een jaar eerder, wat een tienvoudige groei betekende.
De betekenis van deze cijfers schuilt niet alleen in hun groeipercentages, maar ook in hun schaal ten opzichte van de bestaande markt. Begin 2025 waren de ecosysteem van investeringsproducten voor XRP en Solana relatief bescheiden. Tegen het einde van het jaar was de instroom in beide activa ongeveer gelijk aan hun totale eindstand aan beheerd vermogen, ongeveer $3,5 miljard elk.
Financieel gezien vertegenwoordigt dit een ‘vervangingspercentage’ van bijna 100%. Terwijl de instroom in Bitcoin ongeveer 19% van zijn totale beheerd vermogen vertegenwoordigde en Ethereum 49%, draaide Solana en XRP effectief hun volledige aandelenbezit om, wat wijst op een enorme instroom van nieuwe institutionele houders die voor het eerst de sprong wagen.
Als 2025 een doorbraakjaar was voor de toplaag, dan was het voor de rest van de markt een soberheidsdrankje. Wanneer we Bitcoin, Ethereum, XRP, Solana, multi-activa mandjes en short-Bitcoin hedging producten uitsluiten, dan bedraagt de instroom in de ‘overige altcoins’-categorie, die gevestigde namen als Cardano, Litecoin en Chainlink omvat, evenals opkomende concurrenten als Sui, slechts $318 miljoen in 2025, wat een daling van 30% betekent ten opzichte van $457 miljoen in 2024.
Deze krimp wijst op een significante verharding van het investeringslandschap. In eerdere cycli leidde de enthousiaste retail vaak tot een breed scala aan kleinere tokens, wat brede rallies aandreef. Het ETF- en ETP-tijdperk (Exchange Traded Products) lijkt echter anders te functioneren. Regulatory hurdles en liquiditeitsvereisten creëren hoge toetredingsdrempels voor nieuwe financiële producten. Hierdoor zijn assetmanagers terughoudend om producten te lanceren voor tokens die ontbreken in duidelijke regelgeving of diepe liquiditeit. Zonder deze gereguleerde wrappers is toegang tot de lange staart voor institutioneel kapitaal niet eenvoudig te realiseren.
Het resultaat is een ‘winner-takes-most’-dynamiek. Terwijl kapitaal zich concentreert rond de vier activa die liquide en gereguleerde beleggingsvehikels hebben gerealiseerd, breidt de liquiditeitskloof tussen de ‘majors’ en de ‘minors’ zich verder uit. Dit creëert een zelfversterkend cyclus: omdat Solana en XRP de liquiditeit en producten hebben, trekken ze instroom aan; omdat ze instroom aantrekken, verdiept hun liquiditeit verder, waardoor ze nog veiliger worden voor de volgende golf van institutionele toetreders. Ondertussen creëren activa buiten deze bevoorrechte cirkel een liquiditeitsdrought en hebben zij moeite om de passieve instromen aan te trekken die nu een aanzienlijk deel van de waardestijging in de crypto-markt aandrijven.
De kristallisatie van deze hiërarchie heeft diepgaande implicaties voor de manier waarop digitale activaportefeuilles in 2026 en daarna zullen worden opgebouwd. De strategie van ‘Bitcoin-only’ maximalisme, hoewel nog steeds verdedigbaar als een conservatieve benadering, verliest marktaandeel ten opzichte van multi-sleeve-modellen. Financiële adviseurs en vermogensbeheerders, die voorheen moeite hadden om blootstelling buiten Bitcoin te rechtvaardigen, beschikken nu over gegevens ter ondersteuning van een gediversifieerde kern.
Het nieuwe standaardmodel lijkt zich te verplaatsen naar een gewogen mandje: Bitcoin als de digitale grondstof en anker; Ethereum als de fundamentele slimme contractlaag; en Solana en XRP als hooggroeiende ‘satellieten’ die specifieke inzetten op snelheid, schaalbaarheid en betalingsfunctionaliteit vertegenwoordigen. De gegevens van CoinShares ondersteunen deze visie, aangezien Bitcoin steeds meer een lager-beta activum wordt – stabiel, massief, maar trager groeiend – terwijl de alpha wordt gezocht in deze nieuw gevormde majors.
Belangrijk is de aanwezigheid van $105 miljoen aan instromen in short-Bitcoin-producten en een totaal beheerd vermogen van $139 miljoen in deze categorie. Dit suggereert verder een vernieuwing in het gebruik van deze instrumenten. Het geeft aan dat instellingen niet blindelings accumuleren; ze zijn aan het afdekken. Het vermogen om de marktleider te shorten terwijl er long posities worden ingenomen op hoog-betavertragingen staat voor slimme relatieve-waarde handel die voorheen het domein was van crypto-native hedgefondsen, en niet van gereguleerde vermogensbeheerders.
Hoewel de opkomst van nieuwe majors een teken van volwassenheid is, introduceert het ook nieuwe risico’s. De concentratie van instroom in slechts vier activa betekent dat de gezondheid van het gehele ecosysteem steeds afhankelijker wordt van de prestaties van een paar netwerken. De ‘snelheid’ die we hebben gezien in Solana en XRP, waar instromen gelijk waren aan totaal beheerd vermogen, is een dubbelzijdig zwaard. Een snelle groei impliceert dat een significant deel van de houdersbasis nieuw is. In tegenstelling tot Bitcoin’s verankerde basis van ‘hodlers’ die meerdere 80% drawdowns hebben doorstaan, kunnen deze nieuwe institutionele toetreders prijsgevoeliger zijn. Wanneer het narratief verschuift of regulatoire hindernissen opnieuw opkomen, kan hetzelfde gestandaardiseerde product dat het kapitaal aantrok ook een snelle exit faciliteren.
Het gebrek aan ondersteuning voor de lange staart roept daarnaast vragen op over innovatie. Als kapitaal systematisch alleen naar de grootste gevestigde waarden stroomt, zullen nieuwe protocollen moeite hebben om de waardevermeerdering te realiseren die nodig is om talent aan te trekken en netwerken veilig te stellen. De industrie loopt het risico topzwaar te worden, met triljoenen dollars aan waarde vastgeankerd aan vier ketens, terwijl het bredere ecosysteem langzaam stagnaten.
