De Japanse regeringspartij, de Liberale Democratische Partij (LDP), heeft een voorstel gepresenteerd dat de ontwikkeling van on-chain financiën (de toepassing van blockchain-technologie in financiële transacties) positioneert als een strategie om de soevereiniteit van de yen te behouden. In het licht van de toenemende concurrentie van buitenlandse betaalsystemen, pleit het voorstel voor duidelijke richtlijnen met betrekking tot salarisbetalingen, belastingheffing, door banken uitgegeven stablecoins (digitale valuta die aan een vaste waarde zijn gekoppeld) en de afhandeling van getokeniseerde deposito’s. Dit is niet zomaar een theoretisch streven; Japan beschikt over de infrastructuur, de financiële middelen en het vertrouwen van de regelgevers om op deze markt te concurreren, maar de uitdaging blijft de uitvoering.
Met het verzoek aan de Autoriteit Financiële Diensten (FSA) om een vijfjarig actieplan op te stellen, zou Japan zich profileren als een vooraanstaande speler binnen de Europese cryptomarkt. Dit plan heeft als doel om on-chain financiën officieel te erkennen als een groeiende investeringscategorie, waarin stablecoins een rol hebben in salarisbetalingen, belastingafdrachten, bedrijfsfinanciering en grensoverschrijdende transacties. De de facto vertaling van het voorstel benadrukt dat de harmonisatie van deze initiatieven essentieel is voor het waarborgen van Japan’s financiële soevereiniteit.
De concepten zijn opgesteld door een digitale beleidswerkgroep binnen de LDP, onder leiding van parlementslid Seiji Kihara, na overleg met een breed scala aan belanghebbenden, waaronder banken, stablecoin-uitgevers, tokenisatiebedrijven en academici. Cruciaal voor de succesvolle implementatie van deze plannen zal het zijn om te onderzoeken hoe getokeniseerde huidige rekeningdeposito’s (en een groothandelsversie van een centrale bankdigitale munt, CBDC) in de praktijk kunnen worden gebracht, en om de mogelijkheden van bank-uitgegeven stablecoins en grensoverschrijdende yen-stablecoins te verkennen.
De voorstellen zijn minder een experiment en meer een poging om Japan’s crypto-beleid binnen beproefde financiële kaders te plaatsen. Zoals Joshua Chu, een advocaat en lecturer, opmerkt, is de aanpak van Japan niet willekeurig. Het streven naar on-chain financiën vindt plaats binnen een gecontroleerde omgeving voor geldbeweging en markstructuur, wat wordt ‘ingepakt in code’ om de veiligheid en verantwoording te bevorderen. Tokyo’s strategie kan worden gezien als een kans om een systeem te creëren dat niet alleen voldoet aan de eisen van anti-witwas- en effectenregelgevers, maar ook kansen biedt voor buitenlandse instellingen om Japan als toegangspunt te overwegen.
De momentum die deze initiatieven creëren, kan niet worden genegeerd, beweert Samar Sen, hoofd internationale markten bij Talos. Japan’s drievoudige bank-initiatief laat zien hoe gereguleerde samenwerkingsverbanden de ontwikkeling van een echt financiële infrastructuur kunnen bevorderen. Hoewel landen als Singapore en Hongkong vooroplopen met hun toepassing van tokenisatie en stablecoin-activiteiten, heeft Japan het voordeel van een lange gevestigde geschiedenis met financiële instellingen en diep geïntegreerde kapitaalmarkten. Echter, de uitdaging blijft om het beleidskader effectief om te zetten in operationele toepassingen die daadwerkelijk opschalen.
Stabiele munteenheden kunnen in Japan dienen als een programmeerbare laag voor geldstromen en liquiditeitsdistributie, en kunnen zo de snelheid van de afhandeling verhogen, wat op zijn beurt de mogelijkheden voor monetair beleid zou verbeteren in een omgeving van lage rentetarieven. Het is cruciaal dat Japanse banken, indien zij gezamenlijk stappen ondernemen, hun connecties met grote bedrijven benutten om de acceptatie van deze nieuwe technologieën te versnellen, hoewel de implementatie van innovaties beperkt kan worden door verouderde systemen en institutionele traagheid.
Desondanks zullen regelgevers duidelijke richtlijnen moeten ontwikkelen voor hoe banken stablecoins benaderen, en zal er een gedeelde clearinglaag nodig zijn voor getokeniseerde deposito’s tussen instellingen. Japan’s open financiële systeem zou het land in staat kunnen stellen een concurrentievoordeel te behalen ten opzichte van Zuid-Korea en China, terwijl de buitenlandse adoptie van getokeniseerde activa een toenemende vraag naar Japanse staatsobligaties zou kunnen creëren.
Wat zijn de belangrijkste doelstellingen van het voorstel van de LDP?
Het voorstel beoogt duidelijke richtlijnen voor het gebruik van stablecoins en getokeniseerde deposito’s, om zo Japan’s financiële soevereiniteit te behouden en haar concurrentiepositie in de wereld te versterken.
Waarom is een gereguleerde aanpak belangrijk voor Japan?
Een gereguleerde aanpak biedt de nodige waarborgen voor investeerders en bevordert tegelijkertijd innovatie binnen een veilig financieel kader, waardoor Japan zich kan onderscheiden als betrouwbare speler in de cryptomarkt.
Wat zijn de risico’s van deze initiatieven?
De transitie van beleidsvorming naar daadwerkelijke implementatie kan beperkt worden door verouderde infrastructuren, handmatige processen en institutionele traagheid, wat de snelheid en effectiviteit van innovaties kan beïnvloeden.
