Eli Ben-Sasson, CEO van StarkWare, heeft opnieuw de discussie aangewakkerd over de mogelijkheid om de vaste aanbodslimiet van Bitcoin te verhogen. In een recente post op X stelde hij voor om het huidige plafond van 21 miljoen Bitcoin te vervangen door een jaarlijkse uitgifte van 4%. Deze suggestie heeft geleid tot felle kritiek vanuit de Bitcoin-gemeenschap.
Ben-Sasson betoogde dat de huidige limiet niet langer logisch is, gezien het verlies van privé-sleutels door de tijd heen. Volgens zijn redenering, als deze sleutels blijven verdwijnen, wordt de effectieve hoeveelheid beschikbare Bitcoin in de toekomst nihil. Ledger, een fabrikant van crypto-hardware wallets, heeft in november geschat dat er tot 4 miljoen Bitcoin permanent verloren is gegaan. Desondanks benadrukt Ben-Sasson dat hij nog steeds voor een harde bovenlimiet is op de Bitcoin-voorraad en dat een jaarlijkse inflatie van 4% ruwweg in lijn ligt met de groei van de wereldbevolking.
De vaste aanbodslimiet van Bitcoin is altijd een kernpunt geweest van zijn aantrekkingskracht. Deze eigenschap versterkt het “digitale goud”-narratief en sluit aan bij de principes van de Oostenrijkse economie, waar een vaste geldhoeveelheid dient als bescherming tegen monetaire inflatie en, in theorie, de koopkracht in de tijd helpt behouden. Veel voorstanders van Bitcoin betogen dat het wijzigen van deze limiet afbreuk doet aan wat Bitcoin zo uniek maakt.
Voorstanders van het bestaande model wijzen er bovendien op dat het verlies van privé-sleutels de dynamiek van vraag en aanbod ten goede komt. Een voorbeeld hiervan is Michael Saylor, de voorzitter van Strategy, die van plan is zijn Bitcoin-sleutels na zijn overlijden te vernietigen als een “pro-rata bijdrage” aan andere Bitcoin-houders. Hierdoor wordt hun bezit schaarser en versterkt het mogelijk de waarde van Bitcoin als eindgoed.
De reacties op Ben-Sassons voorstel waren stellig en waren gekenmerkt door diepe bezorgdheid. Een gebruiker op X argumenteerde dat Bitcoin kan worden verdeeld in 2,1 quadriljoen basiseenheden, de zogenaamde satoshi’s, om Ben-Sassons bewering dat er onvoldoende Bitcoin zou zijn “om rond te gaan” te weerspreken. Het tegenovergestelde werd echter betoogd door Ben-Sasson, die aanmerkte dat deze eenheden ook in de loop van de tijd naar nul zullen tendensen door verloren sleutels.
Critici wezen erop dat het verhogen van de vaste aanbodslimiet Bitcoin zou gelijkstellen aan andere cryptocurrencies, die vaak wél inflatie hebben. Ben-Sasson antwoordde dat de schaarste van Bitcoin intact zou blijven zolang de inflatiegraad vast blijft.
Bryce “Zooko” Wilcox, de oprichter van Zcash, stelde voor dat Bitcoin-ontwikkelaars een nauwkeurige blik werpen op een voorstel dat momenteel binnen het Zcash-ecosysteem wordt overwogen. Deze privacygerichte netwerkgemeenschap, die ook op mijnbouw steunt voor netwerkbeveiliging en een vaste aanbodslimiet van 21 miljoen Zcash (ZEC) heeft, heeft het “Network Sustainability Mechanism” gepresenteerd. Dit voorstel biedt de mogelijkheid voor ZEC-houders om hun tokens te verbranden, waarna deze geleidelijk opnieuw worden uitgegeven als blokbeloningen over een periode van vier jaar, zonder de harde limiet op het aanbod van ZEC te verhogen.
Echter, voor een dergelijke wijziging in Bitcoin te kunnen plaatsvinden, is er consensus nodig onder de ontwikkelaars, miners en knooppuntoperators, wat gezien het gedecentraliseerde governance-model van Bitcoin een uitdagende opgave blijft.
Wat zijn de implicaties van het verhogen van de Bitcoin-aanbodslimiet?
Een verhoging van de aanbodslimiet zou de schaarste van Bitcoin kunnen ondermijnen, een essentieel kenmerk dat investeerders aantrekt, en zou het vertrouwen in Bitcoin als een veilig actief kunnen verminderen.
Hoe verhouden de verliezen van privé-sleutels zich tot de schaarste van Bitcoin?
Het verlies van privé-sleutels leidt tot een vermindering van de effectieve voorraad Bitcoin, wat, volgens voorstanders, de schaarste verhoogt en de waarde op lange termijn kan versterken.
Wat kan de Bitcoin-gemeenschap leren van de Zcash-voorstellen?
De Bitcoin-gemeenschap zou kunnen overwegen om innovatieve mechanismen te verkennen die de economische prikkels voor miners behouden zonder in te boeten op de schaarste, zoals het mechanisme dat Zcash voorstelt.
