De goudmarkt ervaart momenteel een ongekende koopwoede, waarbij de prijs van het edelmetaal in het afgelopen jaar met meer dan 80% is gestegen. Dit positioneert goud als een van de best presterende activa van dit moment. Echter, volgens Björn Schmidtke, CEO van de goud-treasuriefirma Aurelion, is er een verborgen bedreiging die zich onder deze glans verbergt.
Voor veel investeerders is de eenvoudigste manier om in goud te investeren via ‘papier goud’, oftewel de aandelen van goud-exchange-traded funds (ETF’s). Wanneer men dergelijke aandelen koopt, gaat men er vaak vanuit dat dit gelijkstaat aan het bezit van een fysieke goudstaaf. In werkelijkheid bezit men echter slechts “een klein stukje papier dat zegt: ‘ik schuldig je goud’. Het grote probleem is dat deze stukken papier waarde hebben doordat mensen er collectief in geloven,” aldus Schmidtke in een gesprek met CoinDesk.
Hoewel deze aanpak de complicaties van het bezit en de opslag van fysieke goudstaven vermijdt, begint hier het werkelijke probleem, stelt Schmidtke.
Stel je voor: een investeerder koopt ‘papier goud’ met de overtuiging dat hij of zij nu daadwerkelijk eigenaar is van een goudstaaf. Hoewel deze aandelen inwisselbaar zijn, heeft de investeerder geen idee welke specifieke goudstaaf hij bezit. Er is simpelweg geen bewijs van eigendom anders dan het feit dat men een aandeel van de ETF heeft aangeschaft.
Schmidtke schat in dat maar liefst 98% van de goudblootstelling in feite niet-gealloceerde IOU’s zijn, waarbij investeerders miljarden dollars aan stukken papier bezitten die bedoeld zijn om gedekt te zijn door het goud dat ze vertegenwoordigen, maar ze weten niet welke goudstaven ze werkelijk bezitten.
Dit systeem heeft decennialang gefunctioneerd, omdat de meeste investeerders nooit om fysieke levering vragen. Maar stel je voor dat er een catastrofale gebeurtenis plaatsvindt waarbij fiatvaluta dramatisch aan waarde verliest en mensen in paniek hun fysiek goud willen ophalen dat ze dachten te bezitten via hun ‘papier goud’.
Wanneer zo’n “seismische gebeurtenis” zich voordoet en de investeerders hun goudstaaf willen, waar is dan het bewijs dat deze goudstaaf aan hen toebehoort? Hoe worden deze goudstaven aan de investeerders geleverd? “Je kunt simpelweg niet een paar miljard dollar aan fysieke goudstaven op één dag verplaatsen,” zegt hij. En als die goudstaven geen bewijs van eigendom hebben, ontstaat er een veel groter logistiek probleem, wat kan leiden tot een marktbreuk als paniek investeerders naar inwisselbare activa drijft. In zo’n crisis zou de prijs van fysiek goud kunnen stijgen, terwijl de prijzen van papier goud achterblijven, waardoor houders van afgeleiden producten niet in staat zijn om te verrekenen.
“Het risico is reëel. We hebben het al gezien op de zilvermarkt,” benadrukt hij, verwijzend naar eerdere situaties waarin de fysieke premies stegen terwijl de spotprijzen stabiel bleven. “Wij geloven dat we hetzelfde in de goudmarkt zullen zien als zo’n situatie zich voordoet.”
Stel je een scenario voor waarin een vastgoedontwikkelaar investeerders een unieke manier biedt om woningen te kopen. Als zij 10 aandelen in het project aanschaffen, ontvangen ze een directe IOU die belooft dat ze 10 wooneenheden zullen krijgen. Deze ontwikkelaar heeft hetzelfde beloofd aan andere investeerders. Het hele proces wordt afgerond door simpelweg aandelen in het project te kopen, zonder dat er een eigendomsakte wordt ondertekend.
Klinkt eenvoudig, nietwaar?
Wanneer het echter aankomt op het in bezit nemen van de woningen, is er door het ontbreken van ondertekende eigendomsaktes geen vindbaar bewijs of welke units de investeerders in feite hebben gekocht. Dit kan leiden tot een logistiek nachtmerrie waar bij de uiteindelijke levering willekeurig units aan investeerders worden toebedeeld, met aanzienlijke vertraging als gevolg.
Schmidtke stelt dat on-chain goud eigendomstructuren vereenvoudigt en daarmee de leveringsproblemen van fysiek goud elimineert. Bij het inwisselen van fysiek goud zouden investeerders het daadwerkelijk moeten verplaatsen, terwijl tokenized goud, zoals XAUT, het eigendom loskoppelt van de fysieke beweging van het metaal.
Elke XAUT-token is onlosmakelijk verbonden met een specifieke, toegewezen goudstaaf die zich in een Zwitserse kluis bevindt, en de “eigendomstitel” van dat goud kan globaal in enkele seconden op de blockchain worden overgedragen.
Het lijkt op het eerder geschetste vastgoedprobleem. Wanneer een investeerder in plaats van alleen aandelen te kopen, vanaf het begin een eigendomsakte ondertekent, weet hij exact welke units hij ontvangt, waardoor het voor de ontwikkelaar eenvoudiger is om die akten snel te sorteren en op tijd te leveren aan de juiste eigenaren.
Met de on-chain goudtoken zijn deze allocaties doorzoekbaar en inwisselbaar. Hoewel de daadwerkelijke fysieke levering wellicht nog tijd kost, kunnen investeerders erop vertrouwen dat hun goud, samen met hun eigendomsakte, veilig en traceerbaar blijft.
Deze visie vormt de kern van Aurelion’s strategie. Het bedrijf heeft zijn treasury herzien om XAUT aan te houden, een blockchain-gebaseerde token die is gedekt door fysiek goud dat in Zwitserse kluizen is opgeslagen.
Schmidtke betoogt dat XAUT de snelheid van digitale transacties biedt zonder concessies te doen aan fysieke afhandeling. In tegenstelling tot papier goud vertegenwoordigen deze tokens toegewezen staven en zijn ze volledig inwisselbaar. “Hoe je goud bezit is net zo belangrijk als de vraag of je goud bezit,” zegt hij.
Schmidtke beschouwt de adoptie van XAUT als nog in de kinderschoenen, met veel ruimte voor groei. Toen hem gevraagd werd of Aurelion zou overwegen zijn goud te verkopen, gaf hij aan dat dit alleen zou gebeuren als de marktomstandigheden een “significant en duurzaam discount” ten opzichte van de onderliggende activa zouden bieden. Voorlopig richt het bedrijf zich op langetermijnvergroting.
“Dit is geen kortetermijn-arbitragestudie,” voegt hij toe. “Het gaat erom een duurzame Tether Gold-equiteit op te bouwen waarin investeerders gedurende de tijd kunnen participeren.” Aurelion is bovendien van plan om in het komende jaar meer kapitaal aan te trekken om de goudtreasury uit te breiden.
Wat is ‘papier goud’ en waarom is het problematisch?
‘Papier goud’ verwijst naar investeringen in goud via aandelen in goud-ETF’s, wat betekent dat investeerders denken dat ze een fysieke goudstaaf bezitten. Het probleem is dat er geen concrete bewijzen zijn van eigendom, waardoor in geval van hoge vraag naar fysieke levering, ernstige logistieke problemen kunnen ontstaan.
Hoe kan on-chain goud deze problemen verhelpen?
On-chain goud, zoals vertegenwoordigd door tokens als XAUT, koppelt werkelijk eigendom aan fysieke goudstaven. Dit zorgt ervoor dat eigendom eenvoudig kan worden overgedragen en traceren, wat de leveringsproblemen van fysiek goud oplost.
Wat zijn de lange termijnplannen van Aurelion?
Aurelion is van plan zijn goudtreasury uit te breiden en meer kapitaal aan te trekken terwijl het zich richt op groei op lange termijn. Het bedrijf wil een duurzame Tether Gold-equiteit opbouwen die investeerders op de lange termijn aantrekkelijke kansen biedt.
