Washington heeft zich duidelijk tegen de uitgifte van een digitale dollar door de Federal Reserve gekeerd. Tegelijkertijd opent de opkomende stablecoin-structuur de deur naar mogelijkheden zoals blokkeren, invriezen, weigeren en tijdelijke opschorting van transacties binnen de private dollar-infrastructuur. In januari 2025 ondertekende voormalig president Donald Trump een uitvoeringsbevel dat overheidsinstanties verbood om een centrale bankdigitale munt (CBDC) te vestigen, te uit te geven of te promoten. Dit maakte de politieke stemming onmiskenbaar: Washington wilde zich profileren als tegenstander van CBDC’s.
Echter, de daaropvolgende beleidsmaatregelen wijzen op een tegenstrijdigheid. De in juli 2025 ingevoerde GENIUS Act creëerde een federale raamwerk voor erkende stablecoin-uitgevers. Deze wet vereist anti-witwasprogramma’s, sanctie-naleving, monitoring van verdachte activiteiten, en de technische mogelijkheid om transacties te blokkeren of te bevriezen op verzoek van een wettelijke autoriteit. Dit betekent echter niet dat Amerika stiekem een CBDC heeft: een stablecoin blijft een privé-aanspraak in plaats van een directe claim op de centrale bank.
De cruciale vraag is of Washington het label afwijst, terwijl het in feite een gereguleerd systeem van private digitale dollars ontwikkelt dat vergelijkbare controlefuncties kan bieden. Hier botsen juridische identiteiten met gebruikerservaring, en die kloof vormt het huidige beleidsvraagstuk. De discussie rondom anti-CBDC-maatregelen in verschillende staten heeft dit probleem al meer dan een jaar zichtbaar gemaakt. In 2023 heeft Florida stappen ondernomen om CBDC’s als geld onder hun handelsrecht uit te sluiten. Wyoming’s wetgevende bevindingen in 2025 benoemen de gevolgen van een CBDC op burgers zoals de centralisatie van financiële data en de beperking van consumptie. De vraag is echter of gereguleerde stablecoins dezelfde effecten kunnen creëren zonder directe uitgifte door de Federal Reserve.
Een rapport van het Witte Huis van 30 juli 2025 stelde dat een “uniek kenmerk” van stablecoins is dat uitgevers kunnen coördineren met wetshandhavingsinstanties om activa te bevriezen en in beslag te nemen. Dit rapport moedigde Congress aan om een specifieke wetgeving voor digitale activa op te stellen die instellingen een veilige haven biedt bij tijdelijke opschorting van activa tijdens kortlopende onderzoeken naar vermoedelijke fraude.
De GENIUS-structuur heeft de richting van het beleid van aanbevelingen naar wetgeving omgezet. De wet stelt dat erkende stablecoin-uitgevers over de technische mogelijkheden moeten beschikken om specifieke of onwettige transacties te blokkeren of te bevriezen en te voldoen aan wettelijke orders. Deze orders kunnen breed gedefinieerd worden, inclusief bevelen tot inbeslagneming of bevriezing van stablecoins als ze gerelateerd zijn aan criminele activiteiten. Dit plaatst de huidige Amerikaanse positionering in een samenhangend licht: geen retail-CBDC, maar een private digitale dollar-sector met ingebouwde handhavingsmechanismen.
Een opmerkelijke casus is die van World Liberty Financial, een bedrijf dat mede-eigendom is van de president van de Verenigde Staten en zijn eigen stablecoin aanbiedt. De risico-disclosure stelt dat BitGo, de officiële uitgever en bewaker van USD1, toegang kan ontzeggen tot specifieke adressen en activa tijdelijk of permanent kan bevriezen bij vermoedelijke illegale activiteiten. De retoriek kan “anti-CBDC” zijn, maar de werkelijke documenten onthullen mechanismen die CBDC-critici vaak vrezen. Dit fenomeen is niet beperkt tot een enkele stablecoin; ook USDC van Circle en de opkomende Tether token hebben vergelijkbare risico’s inherent aan hun ontwerpen.
De discussies omtrent ontwerpkeuzes worden steeds crucialer naarmate de markt voor stablecoins groeit. De omvang van de huidige stablecoin-markt bedraagt ongeveer $313 miljard, wat de aanzienlijke invloed ervan op de marktdynamiek aantoont. Ondanks de indrukwekkende jaarlijkse on-chain stablecoin-overdrachten van meer dan $62 triljoen, weerspiegelt slechts ongeveer $4,2 triljoen werkelijke economische activiteit. Dit geeft aan dat de meeste stablecoin-activiteiten momenteel verband houden met handel en treasury management en minder met alledaagse consumptie.
De komende jaren beloven een gereguleerd systeem van private dollars te brengen in plaats van een retail-CBDC. Onder het GENIUS-raamwerk zal de Verenigde Staten een toezichtmodel voor stablecoins ontwikkelen, maar er is ook ruimte voor self-custody en peer-to-peer transacties. Bevriezingen van activa blijven gericht en legaal kader, maar de algehele acceptatie van ingrepen kan hoger zijn dan velen verwachten van een zogenaamd privé model.
In een meer optimistische toekomst zou concurrentie zorgen voor keuzes, waar zelfbewaring en privacy-verbeteringen beleefd worden in de financiële infrastructuur. Het is echter ook heel goed mogelijk dat we een cultuur van bredere wallet-controle tegemoet gaan, waarbij tijdelijke bevriezingen en opschorting steeds alledaagser worden.
Hoe beïnvloeden de huidige regels rond stablecoins de markt?
De regels creëren een gecontroleerde omgeving waarin stablecoins kunnen opereren, wat kan leiden tot een verdere normalisatie van controlemechanismen die vandaag de dag al in de sector aanwezig zijn.
Wat is de invloed van de GENIUS Act op de ontwikkeling van stablecoins?
De GENIUS Act stelt eisen aan stablecoin-uitgevers waarmee ze wetgevingscomplianet moeten zijn, wat hun rol als betaalmiddel in de toekomst aanzienlijk kan beïnvloeden.
Welke implicaties heeft de groei van de stablecoin-markt voor financiële privacy?
Naarmate stablecoins toenemen, bestaat er een kans dat de mogelijkheden voor privacy verder afnemen, omdat compliance en controleverschaffende technologieën prevaleren.
