Pensioenfonds ABP heeft recentelijk zijn aandeel in Amerikaanse staatsobligaties aanzienlijk verkleind. Van maart tot en met september 2025 is de waarde van de Amerikaanse schuldinstrumenten in de boekhouding van het fonds gedaald van meer dan €29 miljard naar €19 miljard. Deze daling valt samen met een periode van groeiende geopolitieke onzekerheid en een herwaardering van traditionele ‘veilige havens’.
Terwijl ABP zijn blootstelling aan de Verenigde Staten met meer dan een derde verminderde, werd het kapitaal voornamelijk verplaatst naar Europese overheden. In dezelfde periode heeft het fonds zijn leningen aan Duitsland met meer dan €6 miljard en aan Nederland met bijna €3 miljard uitgebreid.
Deze verschuiving wijst op een strategische voorkeur voor stabiliteit binnen de eurozone, op een moment dat het Amerikaanse financiële beleid onder president Trump onrust veroorzaakt op de internationale kapitaalmarkten.
De beweging weg van Amerikaanse activa staat niet op zichzelf; wereldwijd zoeken beleggers naar alternatieven voor de dollar en Amerikaans staatspapier. Dit is direct merkbaar op de goudmarkt, waar de prijs sinds begin 2025 naar een recordhoogte is gestegen en bijna in waarde is verdubbeld. Goud fungeert in tijden van geopolitieke instabiliteit als de ultieme veilige haven.
Waar staatsobligaties al decennialang als risicovrij worden beschouwd, leidt de toenemende Amerikaanse staatsschuld in combinatie met Trump’s handelssancties tot een uittocht naar fysieke edelmetalen.
De onvoorspelbaarheid van het Amerikaanse beleid, waaronder bedreigingen met importheffingen en druk op de centrale bank (Fed), ondermijnt het vertrouwen in de dollar als wereldreservemunt. Experts spreken van een bredere ‘sell America’-trend, waarbij institutionele beleggers hun portefeuilles kritischer beoordelen op veerkracht.
Naast ABP hebben ook grote Deense pensioenfondsen recentelijk hun Amerikaanse obligaties verkocht vanwege zorgen over de duurzaamheid van de Amerikaanse overheidsfinanciën.
ABP wil geen commentaar geven op specifieke transacties, maar benadrukt dat de beleggingsmix altijd is gericht op stabiliteit en het beschermen van de belangen van de deelnemers. Staatsobligaties dienen doorgaans als buffer tegen schommelingen op de aandelenmarkt, maar deze beschermende functie komt onder druk te staan wanneer de uitgever van de schuldpapieren zelf de bron van instabiliteit wordt.
