De recente vergelijking die werd gemaakt door de New Yorkse Assembleelid Alex Bores, betreft de impact van kunstmatige intelligentie (AI) op de arbeidsmarkt. Bores heeft een voorstel gelanceerd voor een zogeheten “AI Dividend”, een beleid dat als doel heeft financiële compensatie te bieden aan Amerikanen wanneer AI-technologie substantieel werkgelegenheid reduceert. Deze maatregel komt in een tijd waarin experts waarschuwen voor de mogelijke disruptie van de wereldwijde arbeidsmarkt als gevolg van de groeiende impact van AI.
Bores presenteerde zijn idee via sociale media met de claim dat deze AI Dividend een noodprogramma is, dat is ontworpen om in te grijpen op basis van meetbare economische signalen die duiden op de verplaatsing van werknemers door automatisering. Zijn beleid sluit aan bij een bredere discussie over de rol van technologie in de toekomst van werk, waarbij CEO’s van vooraanstaande technologiebedrijven, zoals OpenAI en Tesla, de noodzaak onderstrepen om proactief beleid te ontwikkelen om de gevolgen van deze technologische revolutie aan te pakken.
Het voorstel vereist dat betalingen worden geactiveerd wanneer er opmerkelijke dalingen zijn in de arbeidsparticipatie of wanneer er een aanzienlijke stijging is in productiviteit als gevolg van AI, zonder dat dit gepaard gaat met een toename van de werkgelegenheid. Bores verduidelijkt dat de kern van deze benadering niet is gebaseerd op politieke voorkeur, maar op feitelijke economische data. Wat echter nog onbeantwoord blijft, is hoe hoog de uitkeringen zullen zijn en hoe vaak deze uitbetalingen zullen plaatsvinden. Dit soort details is cruciaal voor investeerders en beleidsmakers die de werkelijke impact en haalbaarheid van het AI Dividend willen inschatten.
De waarschuwingen van diverse AI-leiders zijn niet te negeren. Volgens hen zou tot 50% van de banen in de komende jaren geautomatiseerd kunnen worden, vooral instapfuncties, die het meest kwetsbaar zijn. De Bores-framework bevat daarom triggers voor compensatiebetalingen, bijvoorbeeld bij een aanhoudende daling van de arbeidsdeelname of wanneer looncompressie optreedt in sectoren die sterk afhankelijk zijn van AI. De nadruk ligt op de noodzaak voor transparantie en verantwoording, niet alleen van de overheid, maar also van de onderliggende technologiebedrijven die profiteren van deze transformatie.
Het document schetst ook een blueprint voor hoe de financieringsmechanismen van het AI Dividend kunnen functioneren. Dit omvat belastingheffingen op AI-gebruik, waarmee het mogelijk wordt om toegang te krijgen tot de winst die bedrijven genereren door automatisering. Dit biedt een interessante kijk op hoe beleid kan worden opgesteld om de economie voor te bereiden op een toekomst waarin menselijke arbeid mogelijk aanzienlijk afneemt. De vraag die dit oproept, is of dergelijke maatregelen op tijd kunnen worden geïmplementeerd voordat er vertelbare schade aan de werkgelegenheid ontstaat.
Bores bekritiseert de huidige politieke structuren die onvoldoende inspelen op de veranderingen in de economische dynamiek. Hij stelt dat het gemakkelijker is om beleid te ontwerpen dat de gevolgen van grote verstoringen voor menselijke werknemers onderschept, in plaats van later enige herverdeling van economische winsten te bewerkstelligen. De urgentie die in Bores’ boodschap naar voren komt, is niet te missen. Zodra enkele bedrijven immense rijkdom hebben vergaard door middel van AI, is de politieke ruimte voor creatief beleid beperkt en moeilijker te navigeren.
Het is dan ook niet verrassend dat Bores pleit voor onmiddellijke actie. De wezenlijke vraag blijft echter of een dergelijke aanpak echt haalbaar blijkt te zijn en welke economische en sociale gevolgen deze maatregelen op lange termijn met zich mee zullen brengen.
Wat houdt het AI Dividend precies in?
Het AI Dividend is een voorstel dat directe financiële uitkeringen aan Amerikanen biedt wanneer AI-technologie threatens de werkgelegenheid te verminderen. Dit beleid is ontworpen om in te grijpen bij significante economische veranderingen door middel van meetbare indicatoren.
Hoe worden de betalingen gefinancierd?
De financieringsmechanismen voor het AI Dividend omvatten onder andere belastingen op AI-gebruik en belastinghervormingen, die zijn gericht op het stimuleren van menselijke arbeid boven AI-automatisering.
Welke triggers zorgen voor betalingen?
Betalingen worden geactiveerd bij aanhoudende dalingen van de arbeidsparticipatie, looncompressie in sectoren die door automatisering zijn getroffen, of bij een sterke stijging in de productiviteit door AI zonder parallelle toename van werkgelegenheid.
