Macro-investeerder Jordi Visser stelt dat de oorspronkelijke functie van Bitcoin opnieuw onder de aandacht komt nu de Federal Reserve wordt geconfronteerd met een nieuwe macro-economische valstrik, gevormd door schulden, olie, vertraagde groei en een afnemende werkgelegenheid. In een nota gepubliceerd op 30 maart, onder de titel “D.O.G.E. 2.0,” beweert Visser dat deze mix het voor beleidsmakers lastig maakt om het soort economische pijn op te leggen dat een traditionele strijd tegen inflatie vereist.
Visser’s analyse begint met de druk aan de aanbodzijde. Hij wijst op de stijgende olieprijzen als gevolg van de oorlog met Iran, die de toevoer door de Straat van Hormuz verstoorde, terwijl importprijsdruk en hogere prijzen voor geheugenchips, gekoppeld aan de vraag naar AI, al door de wereldwijde toeleveringsketens sijpelen. “Dat maakt dit moment gevaarlijk,” schrijft hij. “Het probleem van inflatie lijkt terug te keren, maar het doet dit om redenen die de Fed niet eenvoudig kan oplossen, terwijl betaalbaarheid een belangrijk politiek probleem blijft. Rentestijgingen herstellen de situatie in de Straat van Hormuz niet; ze creëren geen meer DRAM.”
Vervolgens legt hij uit wat hem betreft het cruciale verschil is tussen nu en de jaren zeventig. In die periode stond de federale schuld in 1970 op ongeveer 35,5% van het BBP en was dit in 1979 gedaald naar 31,6%. Vandaag de dag bedraagt dit percentage naar schatting 122,5%. Dit verandert de hoeveelheid pijn die het systeem kan verdragen. Volgens Visser staat de Verenigde Staten voor de mogelijkheid van een nieuwe inflatiegolf, met een schuldenlast die ongeveer vier keer zwaarder is dan aan het einde van de vorige oliegedreven inflatieperiode.
Daarnaast maakt hij hetzelfde punt via de waarderingen van activa. De verhouding van de totale beurswaarde tot het BBP is momenteel hoger dan 200%, in vergelijking met ongeveer 42% in 1975 en 38% in 1979. Dit betekent praktisch dat een vastberaden inflatiebestrijding niet alleen een meer schuldenstructuur zal ondervinden, maar ook een kwetsbaarder staatsleningenmarkt en een veel meer gefinancierde economie. “Dit is niet zomaar een herhaling van de jaren zeventig,” benadrukt Visser. “Het is het probleem van de jaren zeventig binnen een veel meer geleveraged systeem.”
De arbeidsmarkt is een belangrijk onderdeel van zijn betoog. Visser verwijst naar een arbeidsrapport van februari 2026 waarin niet-agrarische loonlijsten met 92.000 zijn gedaald, de werkloosheid op 4,4% staat en de netto verandering in de loonwerkzaamheden in 2025 minimaal was. Hij merkt op dat de loongroei in 2023 ook aanzienlijk is afgenomen ten opzichte van zijn piek. Deze context maakt een nieuwe inflatie-aanval politiek en economisch moeilijker te rechtvaardigen dan tijdens de verkrapping na COVID.
Visser merkt op dat de Fed zich al voorbereidt op deze situatie. Hij verwijst naar de persconferentie van voorzitter Jerome Powell op 18 maart, waarin Powell erkende dat hogere energieprijzen de inflatie op korte termijn zouden kunnen verhogen, terwijl centrale banken vaak proberen “door” energie-schokken te kijken zolang de inflatieverwachtingen verankerd blijven. Visser wijst ook op de waarschuwing van vice-voorzitter Philip Jefferson dat aanhoudend hogere energieprijzen zowel op inflatie als op bestedingen drukken, wat de dilemma’s van de Fed verder zou kunnen verergeren.
Hier komt Bitcoin in het verhaal. Visser verbindt de huidige situatie met de oprichting van Bitcoin tijdens de financiële crisis van 2008-2009, en stelt dat het ontwerp van Satoshi Nakamoto een directe reactie was op een monetair systeem dat afhankelijk is van reddingen, interventies en het uitbreiden van garanties wanneer de stress onverdraaglijk wordt. “Bitcoin is geboren als reactie op een systeem waarin overheden en centrale banken altijd meer geld kunnen creëren, meer garanties kunnen bieden en meer verliezen kunnen socialiseren wanneer de structuur te fragiel wordt om discipline te handhaven,” aldus Visser. “Of je dat nu als protest, timestamp of beide beschouwt, de boodschap is onmiskenbaar.”
Zijn conclusie is dat Bitcoin geen hyperinflatie nodig heeft om zijn thesis te valideren. Het volstaat dat de markten geloven dat elke strijd tegen inflatie korter zal zijn, dat elke versoepelingscyclus eerder zal komen, en dat elke neergang in een schuldenzwaar systeem beleidsmakers terug zal duwen richting accommodaties. Op het moment van schrijven handelde Bitcoin voor $66.466.
Hoe beïnvloeden de huidige economische omstandigheden Bitcoin?
De huidige economische omstandigheden, waaronder stijgende schulden en inflatie, kunnen leiden tot een hernieuwde interesse in Bitcoin als een waardeopslag en alternatieve investering. Beleggers zien in Bitcoin een mogelijk antwoord op de uitdagingen die voortvloeien uit de druk op traditionele monetaire systemen.
Waarom is de schuldenlast nu zo belangrijk voor inflatie?
De grote schuldenlast maakt het moeilijker voor beleidsmakers om effectief op inflatie te reageren zonder aanzienlijke pijn te veroorzaken. Dit kan leiden tot een situatie waarin inflatie langere tijd aanhoudt, wat de aantrekkelijkheid van Bitcoin als een schuilplaats vergroot.
Wat betekent de relatie tussen energiekosten en inflatie voor investeerders?
De stijgende energiekosten kunnen zowel de inflatie verhogen als de bestedingen verlagen, wat leidt tot een delicate balans voor investeerders. Dit creëert een onzekere omgeving waarin Bitcoin kan worden gezien als een veilige haven, terwijl traditionele activa onder druk staan.
