Circle Internet Group staat onder druk nadat een rechtszaak werd aangespannen door Joshua McCollum, een investeerder in Drift Protocol. De rechtszaak, die meer dan 100 leden vertegenwoordigt, heeft als basis de beschuldiging dat Circle in gebreke bleef bij het bevriezen van ongeveer $280 miljoen aan gestolen fondsen tijdens een exploit van het protocol op 1 april. Volgens de aanklacht heeft Circle toegelaten dat aanvallers ongeveer $230 miljoen aan USDC (USD Coin) van Solana naar Ethereum overboekten via de Cross-Chain Transfer Protocol (CCTP) van Circle, zonder ingrijpen.
De advocaten van McCollum stellen dat “Circle deze criminele inzet van zijn technologie en diensten heeft toegestaan” en benadrukken dat de verliezen niet hadden plaatsgevonden of aanzienlijk beperkt zouden zijn, indien Circle tijdig actie had ondernomen. De rechtszaak beschuldigt Circle van medeplichtigheid aan omzetting en nalatigheid. Advocatenkantoor Mira Gibb dat McCollum vertegenwoordigt, eist schadevergoeding, waarbij het uiteindelijke bedrag tijdens de rechtszaak zal worden vastgesteld.
Deze zaak raakt een juridisch grijs gebied aan dat zich voordoet bij cryptobedrijven die controle houden over gebruikersfondsen. Hoewel deze bedrijven de technische capaciteit hebben om in te grijpen of activa te bevriezen, beroepen ze zich vaak op regelgeving of het gebrek aan directe juridische autoriteit om hun inactiviteit te rechtvaardigen. Dit laat de verantwoordelijkheid onduidelijk terwijl exploits zich in real-time ontwikkelen.
McCollums juridische team merkte op dat Circle een week voor het Drift-incident 16 USDC-portefeuilles had bevroren in verband met een gesloten Amerikaanse civiele zaak, om te illustreren dat Circle over de technische capaciteit beschikt om ook bij deze situatie in te grijpen.
Crypto-analysebedrijf Elliptic vermoedt dat de exploit is gepleegd door door de Noord-Koreaanse staat gesponsorde hackers, die meer dan 100 transacties uitvoerden via de bridging-technologie van Circle tijdens kantooruren in de VS, waar het stablecoinbedrijf is gevestigd. De gestolen fondsen zijn omgezet in Ether (ETH) en via het privacyprotocol Tornado Cash gestuurd om de opbrengsten te verdoezelen en de sporen te verdoezelen.
Terwijl Circle onder vuur ligt vanwege de inactiviteit, verdedigde Lorenzo Valente, directeur digitale activa bij ARK Invest, op donderdag de beslissing van Circle. Hij zei dat het bevriezen van fondsen zonder wettelijke opdracht kan leiden tot willekeurig bewijs. “Elke toekomstige bevriezing is nu een afweging. Elke niet-bevriezing is een politieke verklaring”, aldus Valente. Hij vroeg zich af waarom de hacker van Drift zou worden bevroren, maar niet een twijfelachtige portemonnee uit Nigeria. Deze overwegingen stellen niet alleen ethische maar ook praktische vragen binnen een al complexe juridische landschaps.
Valente suggereert tevens dat de gestolen middelen waarschijnlijk de nucleaire wapenprogrammering van Noord-Korea zullen financieren. “Of Circle het nu goed heeft gedaan, hangt af van hoe zwaar je de beginselen van de rechtsstaat afweegt tegen concrete schade”, voegde hij eraan toe. “Redelijke mensen zijn er anders over.” Dit roept een cruciale kwestie op: tot welk punt zijn DeFi-ontwikkelaars (gedecentraliseerde financiën) verantwoordelijk voor illegale activiteiten die zich op hun platforms voordoen?
Waarom is deze rechtszaak zo significant voor de crypto-sector?
De rechtszaak brengt belangrijke juridische en ethische vragen aan de orde over de verantwoordelijkheden van crypto-aanbieders in situaties waarin gebruikersfondsen in gevaar zijn. Het kan ook gevolgen hebben voor de regelgeving en de manier waarop bedrijven omgaan met beveiligingsincidenten.
Wat zijn de mogelijke gevolgen voor Circle als de rechtszaak niet in hun voordeel eindigt?
Bij een ongunstige uitspraak kan Circle niet alleen financieel aansprakelijk worden gesteld, maar ook reputatieschade oplopen, die het vertrouwen van de gebruikers en investeerders kan aantasten.
Hoe beïnvloedt dit de bredere cryptomarkt?
Deze situatie kan investeerders voorzichtiger maken bij het kiezen van crypto-investeerders en platforms. Ook kan het leiden tot strengere regelgeving en toezicht op crypto-bedrijven binnen de Europese en mondiale markten.
