Citigroup heeft zijn prognose voor de stablecoinmarkt aanzienlijk verhoogd naar een waarde van $1,9 biljoen tegen 2030, ondanks het feit dat de institutionele adoptie momenteel slechts op een schamele 0,5 ligt op een schaal van 0 tot 10. Dit blijkt uit een rapport dat op 25 september werd gepubliceerd. De bank heeft zijn basisprognose verhoogd van $1,6 biljoen, zoals voorspeld in april 2025, en wijst op een snellere groei dankzij een duidelijke regulatoire omgeving en verbeterde integratie van betalingsnetwerken. In het optimistische scenario zou de waarde zelfs kunnen oplopen tot $4 biljoen, vergeleken met de eerdere schatting van $3,7 biljoen.
De herziene projecties zijn gebaseerd op drie voornaamste drijfveren. Allereerst betreft 45% van de basisprognose een gedeeltelijke vervanging van bankdeposito’s, zowel nationaal als internationaal, met een voorspelling dat 2,5% van de bankdeposito’s in de VS tegen 2030 naar stablecoins zal verschuiven. Ten tweede draagt de uitbreiding van de cryptomarkt bij aan 40% van de verwachte groei, mede dankzij jaarlijkse toename in uitgifte van 20%. Tenslotte zijn bankbiljetvervanging en in het bijzonder het gebruik van stablecoins bij buitenlandse USD-holdings goed voor 15% van de groei: dit omvat 10% van de buitenlandse USD en 2,5% van binnenlandse biljetten.
Op dit moment bedraagt de totale uitgifte van stablecoins $292 miljard, een stijging van $224 miljard aan het begin van het jaar. De maandelijkse transacties naderen nu $1 biljoen op een aangepaste basis, wat bijna het dubbele is van de transactieniveaus van een jaar geleden.
Desondanks blijft de enthousiasme van bedrijven achter bij de verwachtingen. Catherine Gu, hoofd van de institutionele klantoplossingen bij Visa, beschrijft de institutionele adoptie van stablecoins als “misschien 0,5 op een schaal van 0 tot 10”. Dit benadrukt dat de serieuze interesse onder banken en vermogensbeheerders beperkt blijft.
Het rapport constateert dat de meeste grote bedrijven “nieuwsgierig, maar niet enthousiast” zijn over stablecoins. De redenen hiervoor zijn divers; grote ondernemingen genieten al van gunstige bancaire voorwaarden en snellere betalingen, wat de aantrekkingskracht van stablecoins voor hoge transactiewaarden vermindert. Citi voorspelt bovendien dat banktokens, waaronder getokeniseerde deposito’s, tegen 2030 mogelijk grotere transactieniveaus zullen aantrekken dan stablecoins, met jaarlijkse transactiewaarden die zelfs $100 biljoen zouden kunnen overschrijden. Deze door banken uitgegeven tokenized instrumenten bieden bekende regelgevende kaders en vergemakkelijken de integratie met bestaande treasury-systemen.
De belangrijkste uitdagingen voor het stablecoin-ecosysteem, zoals vastgesteld in het rapport, zijn de fragmentatie over meerdere blockchains, privacyzorgen rond publieke netwerken en de onduidelijkheid over de boekhoudkundige behandeling. Zonder erkenning als cash-equivalent onder IAS7 blijven stablecoins minder aantrekkelijk voor financieel directeuren van grote bedrijven. Ondanks de vooruitgang in de regulering, zoals de goedkeuring van de GENIUS Act en de oprichting van internationale kaders in Hongkong en de VAE, blijft institutionele adoptie afhankelijk van het adresseren van interoperabiliteit, schaalbaarheid en vertrouwen. Deze factoren vormen momenteel obstakels voor grootschalige implementatie binnen ondernemingen.
Wat betekent de stijging van de stablecoinprognose voor investeerders?
De opwaartse bijstelling van de stablecoinprognose duidt op een toenemende acceptatie en integratie van digitale activa binnen het traditionele financiële systeem. Dit kan kansen bieden voor investeerders die zich positioneren in burgeoning technologieën en markten.
Waarom is de adoptie onder institutionele beleggers zo laag?
De lage adoptie door institutionele beleggers kan worden toegeschreven aan een combinatie van gebrek aan behoefte aan stablecoins voor hun huidige betalingsstructuren, alsmede zorgen over privacy, regelgeving en interoperabiliteit.
Welke rol spelen banktokens in de toekomst van digitale betalingen?
Banktokens profiteren van gevestigde regelgeving en vertrouwde structuren, waardoor ze aantrekkelijker kunnen zijn voor financiële instellingen en hun klanten. Dit kan een verschuiving betekenen van stablecoins naar banktokenoplossingen als dominant middel voor transacties op schaal.
