4 juni 2026
David Sacks kondigde op 18 december aan dat Tim Scott, voorzitter van de Senaatscommissie voor Bankzaken, en John Boozman, voorzitter van de Senaatscommissie voor Landbouw, hebben bevestigd dat er in januari 2026 een mark-up zal plaatsvinden voor de CLARITY Act. Dit klinkt veelbelovend, maar de realiteit is dat een mark-up in januari slechts het begin is van een langdurig proces. De meest omstreden vraagstukken zijn nog niet opgelost en de wettelijke formuleringen staan nog steeds in brackets, wat betekent dat ze niet definitief zijn.
De echte uitdagingen beginnen pas als het wetsvoorstel de plenaire stemming in de Senaat heeft doorstaan, de conferentievergaderingen zijn afgerond en er een handtekening van de president onder het wetsvoorstel staat.
De CLARITY Act heeft in juli de goedkeuring van de Tweede Kamer ontvangen, naast de GENIUS-stablecoinwetgeving. Op dit moment ligt het wetsvoorstel in de Senaatscommissie voor Bankzaken, waar twee afzonderlijke versies samengevoegd moeten worden voordat er een mark-up kan plaatsvinden. Deze versies bevatten nog steeds bracketdefinities over wat als een “effect” wordt beschouwd en welke delen van de DeFi-infrastructuur binnen het regulatoire kader vallen. Ook is onduidelijk hoe ingrijpend de rapportagevereisten voor handelsplatformen zullen zijn.
Een mark-up in januari impliceert dat het personeel heeft afgesproken te beginnen met onderhandelen, maar het verwijdert niet de noodzaak tot het maken van moeilijke keuzes.
De core focus van de CLARITY Act is het indelen van crypto in drie hoofdcategorieën. Ten eerste zijn er de “digitale grondstoffen”, dit zijn tokens die gekoppeld zijn aan blockchain-systemen en die dienen voor betalingen, governance en netwerkprikkels, exclusief effecten en stablecoins. Ten tweede, de “investeringscontractactiva”, dit zijn digitale grondstoffen die worden verkocht voor kapitaalverhoging. Deze actoren beginnen als effecten onder toezicht van de SEC (Securities and Exchange Commission) bij uitgifte, maar verliezen die status tijdens de secundaire handel, waarna ze onder de CFTC (Commodity Futures Trading Commission) vallen. Ten slotte zijn er de “toegestane betalingsstablecoins”, nationale-valutakoers tokens uitgegeven door gecontroleerde entiteiten die passen binnen het GENIUS-kader.
Dit zorgt ervoor dat de CFTC exclusieve jurisdictie krijgt over de spotmarkten van digitale grondstoffen, wat verder gaat dan het huidige anti-fraude beleid. De SEC behoudt echter het gezag over de emittenten en aanbiedingen van investeringscontractactiva, terwijl banktoezichthouders toezicht houden op de emittenten van stablecoins. Ook al zijn de lijnen in het veld getrokken, er zijn nog steeds secties die in potlood zijn aangestipt waar de definitie van “effect” dubieus blijft.
De CLARITY Act introduceert een reeks nieuwe geregistreerde entiteiten. Digitale grondstoffenbeurzen dienen te voldoen aan basisprincipes met betrekking tot noteringsnormen, toezicht, systeembeveiliging, kapitaal en rapportage. Ze mogen alleen tokens noteren indien de emittenten voldoen aan de openbaarmakingsvereisten, inclusief de broncode.
Brokers en dealers van digitale grondstoffen dienen ook geregistreerd te zijn bij de CFTC en moeten voldoen aan kapitaaleisen, recordkeeping en bescherming van particuliere klanten. Gekwalificeerde digitale activabezitters dragen de digitale activa van klanten voor geregistreerde ondernemingen onder toezicht van de relevante bankregulator, de SEC of de CFTC.
De DeFi-exempties sluiten niet-custodiale activiteiten, zoals het draaien van nodes, valideren en het bouwen van wallets, uit van de status van gereguleerde tussenpersonen, hoewel anti-fraudebevoegdheden nog steeds van toepassing zijn. Het voorstel van de Senaat laat deze secties in brackets staan, omdat de afweging niet resoluut is: te brede definitie kan leiden tot het valseren van consumentenbescherming, terwijl een te strikte definitie kan resulteren in het verplaatsen van protocollen naar het buitenland.
Het custody-aspect van de wet heeft echter de grootste impact. CLARITY verplicht beurzen en brokers om de digitale activa van klanten te bewaren bij gekwalificeerde custodians en om de eigendommen van klanten te segmenteren. Het wetsvoorstel voert ook aan dat toezichthouders de recordkeeping moeten moderniseren, zodat blockchain kan dienen als boeken en administraties. Bovendien verbiedt het toezichthouders om banken te dwingen klantcrypto als balans-assets te behandelen of om extra kapitaal aan te houden bovenop het operationele risico.
De wettelijke tekst schuift de meeste details door naar toekomstige toegangseisen, openbaarmakingssjablonen en niet-geformaliseerde noteringsregels. Bovendien ontvangen de toezichthouders 360 dagen na de inwerkingtreding de tijd om de meeste regels op te stellen, met sommige bepalingen die op 18 maanden zijn gestrekt in de Senaatstests. Dit betekent jaren van hybride status waarin de huidige marktinfrastructuur naast gedeeltelijk geïmplementeerde Amerikaanse wetgeving bestaan zal.
De mark-up vindt plaats te midden van een betwist politiek klimaat. Democaten maken zich zorgen over de controle van Trump over onafhankelijke agentschappen, vooral als het Hooggerechtshof presidentschap de mogelijkheid biedt om SEC- en CFTC-commissarissen naar eigen goeddunken te ontslaan. Juridische analyses wijzen uit dat de carve-out voor investeringscontracten kan leiden tot regulatory arbitrage, waar het toezicht verschuift van de SEC na het ophalen van financiering, en het historisch ondergefinancierde CFTC de verantwoordelijkheid krijgt voor de controle op particuliere spottransacties.
Voordat er een verandering op het handelsplatform plaatsvindt, moeten de commissies voor Bankzaken en Landbouw hun ontwerpspecificaties samenvoegen. Beide commissies doorlopen mark-ups, waarin de Democraten pleiten voor striktere consumentenbescherming en beperkingen op presidentiële controle.
De leiderschap moet zorgen voor zestig stemmen op de Senaatsvloer, wat geen gemakkelijke opgave is in een verdeeld parlement. De Tweede Kamer en de Senaat moeten hun versies in een conferentie of door directe acceptatie reconcileren. Vervolgens moet de president het wetsvoorstel ondertekenen, en de appropriators zullen zorgen voor een veel grotere voetafdruk van de CFTC, iets wat voormalig functionarissen aanduiden als onuitvoerbaar zonder significant meer geld en personeel.
Toezichthouders schrijven de regels binnen een tijdsbestek van 360 dagen tot 18 maanden. Bedrijven zullen in een voorlopige status gaan opereren terwijl de regels worden geformaliseerd. De rechtbanken zullen zich er ook mee bezighouden, aangezien de doctrine van het Hooggerechtshof over de bevoegdheid van agentschappen betekent dat belangrijke regelgeving omtrent tokenclassificatie en de behandeling van DeFi waarschijnlijk juridische geschillen zal aantrekken.
David Sacks kan met optimisme uitkijken naar het afmaken van deze klus in januari, maar vanuit het perspectief van de markt is januari slechts het begin van een meerjarig proces voordat iets verplichtend wordt. De echte uitdaging staat nog voor de deur.
Wat zijn de belangrijkste doelstellingen van de CLARITY Act?
De CLARITY Act beoogt het creëren van duidelijke richtlijnen voor de regulering van digitale activa door deze in drie categorieën in te delen: digitale grondstoffen, investeringscontractactiva en toegestane betalingsstablecoins. Dit zal helpen bij het definiëren van verantwoordelijkheden tussen de SEC en de CFTC.
Wat zijn enkele zorgen rondom de regulering van DeFi onder de CLARITY Act?
Een van de belangrijkste zorgen is dat de huidige definities van wat als “decentraal” wordt beschouwd, nog niet zijn vastgesteld, wat kan leiden tot onduidelijkheid en een risico op juridische complicaties voor DeFi-projecten en hun gebruikers.
Hoe is de politieke context van invloed op de CLARITY Act?
De politieke dynamiek in de VS, inclusief zorgen over presidentscontrole over onafhankelijke agentschappen en de mogelijkheid voor regulatory arbitrage, kan de uitkomst en de snelheid van de implementatie van de CLARITY Act aanzienlijk beïnvloeden.
Bitcoin (BTC)
Ethereum (ETH)
XRP (XRP)
