Enkele maanden geleden waarschuwde ik in een opinieartikel voor CryptoSlate dat de vlaggenschipregelgeving van de EU, de Markets in Crypto-Assets (MiCA), het tegenovergestelde zou bereiken van wat beoogd was. Ik stelde dat deze regelgeving de innovatie binnen de eurozone zou verstikken en de dominantie van de Amerikaanse dollar zou bestendigen voor een nieuwe generatie. Wat destijds door sommigen als alarmistisch werd bestempeld, wordt nu met grimmige bevestiging herhaald door ingewijden binnen de Europese Centrale Bank (ECB) zelf. In een recente blogpost, ook belicht door de Financial Times, sprak ECB-adviseur Jürgen Schaaf over de toestand van de euro-denominated stablecoin markt als “ernstig” en waarschuwde hij dat Europa het risico loopt “platgemalen” te worden door dollar-gebaseerde concurrenten.
Deze waarschuwing komt op een kritiek moment. In de traditionele wereldeconomie zijn niet-USD valuta’s de levensader van de handel. Ze vertegenwoordigen 73% van het wereldwijde bruto binnenlands product (BBP), 53% van de SWIFT-transacties en 42% van de centrale bankreserves. In de opkomende digitale economie zijn dezezelfde valuta’s echter bijna onzichtbaar. De euro, als de op één na belangrijkste wereldvaluta, is gereduceerd tot een digitale afrondingsfout.
De gegevens onthullen een schokkende kloof. Terwijl privaat uitgegeven dollar-stablecoins een marktkapitalisatie van bijna $300 miljard hebben, worstelen hun euro-denominated tegenhangers om de €450 miljoen te bereiken, zoals blijkt uit gegevens van CoinGecko. Dit resulteert in een marktaandeel van slechts 0,15%. Dit is niet zomaar een verschil; het is een afgrond. Dit betekent dat voor elke €1 waarde die op een blockchain wordt verhandeld, er bijna €700 in Amerikaanse dollars staat. Deze dollarization van de digitale wereld vormt een diepgaand strategisch risico voor de monetair soevereiniteit en economische concurrentiekracht van Europa.
De MiCA-regelgeving, bedoeld om helderheid te creëren, heeft in haar streven naar risicobeheersing onbedoeld een kooi gebouwd. Hoewel het kader voor E-Money Tokens (EMT) een pad naar regulering biedt, bevat het een gifpil voor elke euro stablecoin met wereldwijde ambities. Het grootste obstakel is de limiet van €200 miljoen op dagelijkse transacties voor elke EMT die als “significant” wordt beschouwd. Dit is geen toeval of een simpele omissie; het is een functie die ervoor zorgt dat geen enkele privaat euro stablecoin ooit echt kan slagen.
Ter illustratie: de leidende dollar stablecoin, Tether (USDT), verwerkt regelmatig meer dan $50 miljard aan dagelijkse transacties. Een limiet van €200 miljoen is geen veiligheidsmaatregel; het is een verklaring van non-ambitie die het wiskundig onmogelijk maakt voor een euro stablecoin om te functioneren op de schaal die nodig is voor internationale handel of gedecentraliseerde financiën.
Door particuliere innovatie te verstikken, zet de EU al haar kaarten op een door de staat gecontroleerde Central Bank Digital Currency (CBDC). Dit is niet alleen een trage, gecentraliseerde reactie op een snel bewegende, gedecentraliseerde markt, maar het vormt ook een fundamentele bedreiging voor de privacy van Europese burgers. Fysiek cash biedt anonimiteit. Een transactie met een €5 briefje is privé, peer-to-peer en laat geen datatrace achter. Een CBDC is het tegenovergestelde. Het verplaatst alle transacties naar een gecentraliseerd digitaal register, waardoor een systeem van gedetailleerde surveillance ontstaat. Dit geeft de staat de potentiële macht om te monitoren, volgen en zelfs controle te hebben over hoe elke burger zijn of haar eigen geld gebruikt. De toekomst van de euro op deze basis bouwen betekent de vrijheid van de portemonnee inruilen voor een transparante digitale spaarpot – een ruil die de meeste burgers terecht zouden weigeren.
Terwijl Brussel zich richt op het bouwen van zijn afgesloten tuin, hebben andere grote economische machten de strategische belangrijkheid van privaat uitgegeven stablecoins erkend. Ze beschouwen deze niet als een bedreiging, maar als een cruciaal instrument om monetaire invloed in het digitale tijdperk te projecteren. Zelfs China verkent naar verluidt de rol die een CNY-gedekte stablecoin zou kunnen spelen in het internationaliseren van de yuan. In Japan hebben regelgevers al een baanbrekende stablecoin-wet aangenomen, waarmee duidelijke paden worden gecreëerd voor de uitgifte van yen-gedekte stablecoins. Deze landen begrijpen dat de digitale valutaoorlog zal worden gewonnen door particuliere innovatie te versterken in plaats van centrale controle te centraliseren. Europa’s huidige koers maakt het een toeschouwer in een race die het zou moeten leiden.
Als de euro wil concurreren, moet Brussel een radicale beleidsomslag doorvoeren. Het doel zou niet moeten zijn om stablecoins in te perken, maar om de EU tot het toonaangevende wereldcentrum voor het uitgeven ervan te maken. Dit vereist een duidelijke strategie die erkent dat particuliere innovatie altijd sneller zal zijn dan gecentraliseerde oplossingen. De keuze is simpel: Europa kan doorgaan op zijn pad van zelfopgelegde digitale irrelevantie, of het kan zijn innovators de kans geven om de toekomst van de financiën te bouwen. Op dit moment wordt die toekomst vrijwel volledig opgebouwd met Amerikaanse digitale dollars, en de tijd dringt om dat te veranderen.
Wat zijn de gevolgen van de huidige euro stablecoin-markt voor investeerders?
De euro stablecoin-markt is momenteel nauwelijks aanwezig, wat betekent dat investeerders beperkte mogelijkheden hebben binnen de EU. Deze situatie kan hen dwingen om te investeren in dollar-denominated stablecoins, wat de blootstelling aan de dollar vergroot en Europese innovatie belemmert.
Hoe beïnvloedt de MiCA-regelgeving de concurrentiepositie van de euro?
De MiCA-regelgeving legt strenge beperkingen op aan de uitgifte van euro stablecoins, waardoor innovatie wordt gesmoord. Hierdoor kan de euro haar rol in de digitale economie verliezen, wat een bedreiging vormt voor de internationale concurrentiepositie van de EU.
Waarom is de Digital Euro problematisch voor de privacy van burgers?
Een Digital Euro creëert een gecentraliseerd systeem waarin transacties kunnen worden gemonitord en gevolgd. Dit staat in contrast met de anonimiteit die contant geld biedt, waardoor burgers hun privacy in financiële transacties kunnen verliezen.
