Het geopolitieke spel van de Verenigde Staten rond Groenland heeft de economische banden met de EU in een nieuw daglicht gesteld. Europese landen onderzoeken mogelijke strategieën om de Amerikaanse agressie tegen te gaan, waaronder de “nucleaire optie” van het ontdoen van Amerikaanse schuld. De discussie is verscherpt na een vermeende “deal-in-wording” op het afgelopen Davos, en hoewel de Amerikaanse ambities om Groenland te domineren even zijn afgekoeld, bereiden Europese staatshoofden zich voor op mogelijke escalaties.
Een van de overweigde opties was het afsluiten van de toegang tot de Amerikaanse markten via een zogenaamde “handelsbazooka.” Als deze maatregel wordt geactiveerd, zou het Amerikaanse bedrijven kunnen uitsluiten van de EU-markt, wat hen miljarden kan kosten. Daarnaast ligt er trillions aan dollars aan Amerikaanse activa in Europa, die potentieel op de helling staan om te worden gedumpt.
Maar de haalbaarheid van een dergelijke stap roept vragen op. Een massale dump zou de mondiale economische structuur ingrijpend kunnen wijzigen en gevolgen kunnen hebben voor de blootstelling van het Amerikaanse financiële systeem aan stablecoins.
Voordat op 21 januari een crisis ontstond, overwoog men in Europa mogelijke tegenmaatregelen. Terwijl Denemarken speciale eenheden naar Groenland stuurde, brachten andere staatshoofden de handelsbazooka ter sprake om de VS de toegang tot de EU-markten te ontzeggen. Oud-minister van defensie Dick Berlijn suggereerde dat Europa Amerikaanse schuld als drukmiddel kan gebruiken. Volgens Berlijn zou een massale afstoot van deze obligaties ernstige verstoringen in de VS teweegbrengen: “De dollar zou in elkaar storten, hoge inflatie zou volgen, en de Amerikaanse kiezer zal dat niet waarderen.”
George Saravelos, hoofd foreign exchange-strategieën bij Deutsche Bank, wijst op een fundamentele zwakte van de VS: de afhankelijkheid van anderen om hun rekeningen te betalen, door grote externe tekorten. Met ongeveer 8 triljoen dollar aan Amerikaanse obligaties en aandelen in handen, een bedrag dat twee keer zoveel is als de rest van de wereld samen bezit, rijst de vraag of Europa daadwerkelijk in staat is deze schuld te dumpen.
Een belangrijk aspect is dat het merendeel van de Amerikaanse schuld in Europa niet door overheden wordt aangehouden, maar door particuliere entiteiten zoals pensioenfondsen en banken. Hedgefondsen in landen als het Verenigd Koninkrijk, Luxemburg en België zijn momenteel belangrijke kopers van Amerikaanse staatsobligaties. Dit maakt het ingewikkeld; zelfs als Europese landen zouden willen dumpen, zouden ze deze particuliere investeerders moeten dwingen om te verkopen, wat niet waarschijnlijk lijkt. Kit Juckes van SocGen merkt op dat enige escalatie in de situatie nodig is voordat deze private investeerders hun rendementen voor politieke doeleinden op het spel willen zetten.
Het centrale probleem is dat er nauwelijks alternatieven voor Amerikaanse schuld als veilige haveninvestering bestaan. Treasurys behouden hun status als ‘risicoloos’ en zijn doorgaans zeer liquide. Zelfs met de opkomst van andere stabiele landen zoals Duitsland, die ook schuld uitgeven, blijven hun markten relatief klein, waardoor het moeilijk is om ze als vervanging voor de Amerikaanse markt te beschouwen. Bovendien bestaat er een schaarste aan potentiële kopers; China vermindert zijn tempo van schuldopkopen, en Aziatische kopers hebben niet de capaciteit om een aanzienlijk aantal Amerikaanse activa te absorberen.
Analisten van Rabobank noemen het een theoretische mogelijkheid dat de USD zou kunnen dalen bij een massale terugtrekking door internationale spaarders, maar de enorme omvang van de Amerikaanse kapitaalmarkten maakt zo’n vertrek onwaarschijnlijk, gegeven de beperkte opties in alternatieve markten.
Een opkomende koper van Amerikaanse schuld zijn de uitgevers van stablecoins. Volgens de GENIUS-wet, een belangrijke wetgeving die een kader voor stablecoins creëert, moeten deze uitgevers dollars en Amerikaanse Treasurys in reserve aanhouden om hun munten te dekken. Het groeiende aantal stablecoin-uitgevers zorgt voor een toenemende vraag naar Treasurys. Dit biedt Amerikaanse beleidsmakers een voordeel, maar vergroot ook de afhankelijkheid van de stabiliteit van de stablecoin-markt en de liquiditeit van de Amerikaanse obligatiemarkt.
Het feit dat stablecoins een groeiende rol als koper van Amerikaanse schuld vervullen, brengt echter ook risico’s met zich mee. Mocht de EU besluiten om haar blootstelling aan Amerikaanse schuld aanzienlijk te verminderen, dan zal deze afname in kopers de Amerikaanse obligatiemarkt kunnen verstoren. Liquidity-shocks, zoals eerder gezien in maart 2020 en april 2025, kunnen verergeren door een gebrek aan tegenpartijen als de uitgevers van stablecoins in de problemen komen. Dit zou kunnen resulteren in insolventie en aanzienlijke schade toebrengen aan het vertrouwen in de Amerikaanse obligatiemarkt.
De toenemende geopolitieke spanningen in een multi-polair wereld hebben scheuren doen ontstaan tussen voormalige bondgenoten. Hoewel er hoop is op een dialoog tussen de EU en de VS, onderstrepen woorden van de Letse president Edgars Rinkēvičs dat we nog niet uit de problemen zijn: “Zijn we in een onomkeerbare kloof? Nee. Maar er is een duidelijke en dringende dreiging.” Deze dreiging raakt niet alleen Europa en de soevereiniteit van Groenland, maar ook de stabiliteit van de Amerikaanse schuldenmarkten.
Kan de EU daadwerkelijk Amerikaanse schuld dumpen?
Het is theoretisch mogelijk, maar de praktische uitvoering ervan is zeer lastig. De meerderheid van de Amerikaanse schuld wordt in Europa aangehouden door particuliere entiteiten, waardoor overheden moeilijk deze te dwingen tot verkoop. Alternatieven voor Amerikaanse schuld zijn bovendien beperkt.
Wat zijn de gevolgen van een dump van Amerikaanse schuld voor de markt?
Een massale dump zou kunnen leiden tot een aanzienlijke destabilisatie van de Amerikaanse financiële markten, resulterend in een daling van de dollar en hoge inflatie, wat desastreuze gevolgen kan hebben voor de economie.
Hoe beïnvloeden stablecoins de vraag naar Amerikaanse schuld?
Stablecoin-uitgevers zijn steeds belangrijker geworden als kopers van Amerikaanse schuld, maar hun groei brengt ook risico’s mee. Een eventuele liquiditeitscrisis onder stablecoins kan de Amerikaanse obligatiemarkt ernstig schaden.
