4 juni 2026
Google heeft zich ontpopt tot een stille architect achter de snelle verschuiving van Bitcoin-miners naar kunstmatige intelligentie (AI). In plaats van miningbedrijven over te nemen, heeft de Alphabet-onderneming minstens $5 miljard aan openbaar gemaakte kredietsteun verleend voor verschillende AI-projecten van BTC-miners. Deze berichten worden vaak gepresenteerd als technologiepartnerschappen, maar de fundamenten zijn dichter bij kredietengineering.
De ondersteuning van Google helpt om deze eerder ongenoteerde miningbedrijven te herpositioneren als tegenpartijen die door kredietverstrekkers als infrastructuursponsoren kunnen worden behandeld in plaats van als pure grondstofproducenten. Het mechanisme achter deze deals is relatief eenvoudig.
BTC-miners leveren energieke locaties, hoogspanningsverbindingen en leegstaande gebouwen. Fluidstack, een datacenteroperator, signeert meerjarige colocatiedeals met deze bedrijven voor de ‘critieke IT-lading’, de energie die aan de AI-servers wordt geleverd. Google geeft vervolgens steun aan de leaseverplichtingen van Fluidstack, zodat risico-averse commerciële banken de projecten kunnen onderbrengen als infrastructuurfinanciering in plaats van als speculatieve crypto-financiering.
TeraWulf heeft het structurele precedent vastgesteld op zijn Lake Mariner-campagne in New York. Na een initiële fase kondigde de miner een enorme uitbreiding aan, waardoor de totale gecontracteerde capaciteit boven de 360 megawatt komt. TeraWulf waardeert de deal op $6,7 miljard aan gecontracteerde inkomsten, met de mogelijkheid om tot $16 miljard te stijgen door verlengingen.
Cruciaal is dat de dealvoorwaarden aangeven dat Google zijn kredietsteun heeft verhoogd tot $3,2 miljard en zijn warrant-aandelen heeft vergroot tot ongeveer 14%. Opvallend is dat Google’s rol ook duidelijk werd in de AI-verschuiving van Cipher Mining.
Cipher Mining had een 10-jarige hostingovereenkomst voor AI van 168 megawatt met Fluidstack bereikt op zijn Barber Creek-locatie. Hoewel Cipher dit presenteert als ongeveer $3 miljard aan gecontracteerde inkomsten, is de financiële motor Google’s akkoord om $1,4 miljard van de leaseverplichtingen te ondersteunen.
In ruil voor deze kredietondersteuning ontving Google warrants die omgezet konden worden in ongeveer 5,4% van de aandelen in Cipher. Hut 8 Corp. heeft op 17 december het model verder opgeschalen door een 15-jarige lease met Fluidstack bekend te maken voor 245 megawatt IT-capaciteit op zijn River Bend-campus in Louisiana. Het contract heeft een totale waarde van $7 miljard. Marktbronnen en bedrijfseigenaren bevestigen dat JP Morgan en Goldman Sachs de projectfinanciering structureren, iets wat alleen mogelijk is omdat Google de leaseverplichtingen ‘financieel dekt’.
De structurele verschuiving van deze miners is een reactie op de verslechterende economische omstandigheden in de miningsector. Volgens gegevens van CoinShares bedraagt de gemiddelde kasprijs om 1 BTC te produceren voor genoteerde miners ongeveer $74.600, terwijl de totale kosten, inclusief niet-kaskosten zoals afschrijving, dichter bij de $137.800 liggen.
Met BTC die rond de $90.000 verhandelt, blijven de marges voor pure miningbedrijven gecomprimeerd, wat besturen ertoe aanzet om naar stabielere inkomstenstromen te zoeken. Deze zoektocht richt zich nu op AI en high-performance computing. CoinShares meldt dat publieke miners in het afgelopen jaar meer dan $43 miljard aan AI- en HPC-contracten hebben aangekondigd.
Door deze deals hebben BTC-miners een betere positie bij financiële instellingen, omdat banken een lease voor AI-capaciteit van 10 of 15 jaar kunnen onderbrengen als terugkerende inkomsten en deze kunnen toetsen tegen de ratio’s van de schuldenservice. Bitcoin-mininginkomsten daarentegen fluctueert met de netwerkomstandigheden en de blokbeloningen, iets waar de meeste institutionele kredietverstrekkers zich liever niet op baseren. Google’s rol overbrugt echter deze kloof. Als kredietenhancer verlaagt het de waargenomen risico’s van projecten en stelt het miners in staat om kapitaal aan te spreken dat dichterbij dat van traditionele datacenterontwikkelaars ligt.
Voor Google verbetert deze structuur de kapitaal efficiëntie. In plaats van de volledige kosten van het bouwen van datacenter shells te dragen of te wachten op verbinding van netwerken, verzekert het toekomstige toegang tot computerklaar vermogen via Fluidstack, terwijl het tegelijkertijd de mogelijkheid behoudt om te profiteren van equity warrants in de miners.
Ondanks de financiële logica, brengt de operationele uitvoering distincte risico’s met zich mee. Bitcoin-miners hebben traditioneel geoptimaliseerd voor de goedkoopste en het gemakkelijkst aan te passen energiebronnen die ze kunnen beveiligen. AI-klanten daarentegen verwachten datacentercondities, inclusief strikte milieuregels en rigorieuze service-level agreements. De overgang van ‘best-effort’ mining naar bijna continue betrouwbaarheid vereist een grondige wijziging van zowel de operationele cultuur als de fysieke infrastructuur. Als koelingsverbeteringen de begroting overschrijden of upgrades van verbindingen vertraging oplopen, worden miners geconfronteerd met contractbreuken in plaats van simpele opportuniteitskosten.
Daarnaast introduceert deze structuur aanzienlijke tegenpartijconcentratie. De economische keten is afhankelijk van Fluidstack als tussenpersoon. Kasstromen zijn afhankelijk van Fluidstack’s vermogen om AI-huurders aan te houden en uiteindelijk van Google’s bereidheid om de kredietsteun voor meer dan een decennium te honoreren. Als de hype rond AI afkoelt of huurders gedwongen zijn om leaseheronderhandelingen te eisen, creëert deze keten een enkel punt van falen. Miners gokken feitelijk dat Google de uiteindelijke kredietsteun zal blijven bieden, maar juridische rechtsgang verloopt via de tussenpersoon.
De bredere implicaties van deze deals reiken verder dan projectfinanciering en raken aan het concurrentiebeleid en het langetermijnbeveiligingsbudget van Bitcoin. Door te vertrouwen op kredietsteun in plaats van directe acquisities, kan Google toegang tot energieke locaties en vermogen aggregeren, de schaarsste inputs in de AI-uitbreiding. Deze aanpak vermijdt de soort fusietoetsing die een grote aankoop met zich mee zou brengen.
<pEchter, als deze formule zich over meerdere campussen verspreidt, zouden critici kunnen aanvoeren dat Google een soort ‘virtuele nutsvoorziening’ heeft gecreëerd. Het zou de gebouwen niet bezitten, maar toch bepalen wie in staat is om grootschalige computing op die netwerken uit te rollen. Regulators zouden zich dan uiteindelijk kunnen afvragen of controle over langdurige AI-capaciteit, zelfs via huurovereenkomsten, nadere antitrusttoezicht verdient.
Voor Bitcoin is de afweging eenvoudig. Elke megawatt die van mining naar AI wordt afgeleid, verkleint de pool van energie die beschikbaar is om het netwerk te beveiligen. De markt ging er ooit vanuit dat de hashrate vrijwel lineair met de prijs zou meebewegen, naarmate efficiëntere rigs en meer kapitaal online kwamen. Maar als de meest efficiënte operators systematisch hun beste locaties herbestemmen naar AI-contracten, wordt de groei van de hashrate meer beperkt en duurder; dit laat een groter aandeel van de blokproductie over aan afgestripte of lagerwaardige energie-assets.
Bitcoin (BTC)
Ethereum (ETH)
XRP (XRP)
