De snelle ontwikkeling van datacenters voor kunstmatige intelligentie heeft een oud debat over energieverbruik nieuw leven ingeblazen. Critici wijzen naar grote computeroperaties, waaronder Bitcoin-mining, die volgens hen de energienetwerken onder druk zetten en de elektriciteitsprijzen opdrijven. Echter, in een recent onderzoeksrapport heeft het crypto-investeringsbedrijf Paradigm deze negatieve narratieven ter discussie gesteld. Ze betogen dat Bitcoin-mining vaak verkeerd begrepen en gekarakteriseerd wordt in de publieke discussie over energieverbruik. In plaats van mining te beschouwen als een statische energieverslinder, presenteert Paradigm het als een dynamisch deelnemende actor op de elektriciteitsmarkten, die reageert op prijsprikkels en netcondities.
Justin Slaughter en zijn collega Veronica Irwin van Paradigm ontkrachten bovendien enkele gangbare aannames die in energieanalyses worden gebruikt. Een opvallend voorbeeld is dat sommige analyses de energieconsumptie van Bitcoin op transactieniveau meten, terwijl deze consumptie in werkelijkheid verbonden is met netwerksbeveiliging en de concurrentie tussen miners, en niet met het aantal transacties. Andere modellen veronderstellen een effectieve onbeperktheid van energieproductie of de aanname dat miners zullen blijven opereren, ongeacht hun winstgevendheid. Dit laatste komt Paradigm onrealistisch voor in competitieve energiemarkten.
Volgens Paradigm vertegenwoordigt Bitcoin-mining momenteel ongeveer 0,23% van het wereldwijde energieverbruik en zo’n 0,08% van de wereldwijde CO2-uitstoot. Gezien het vaste uitgifteschema van het netwerk en de halvering van miningbeloningen om de vier jaar, stelt Paradigm dat de langetermijngroei van energieverbruik beperkt wordt door economische prikkels.
Een cruciaal aspect van het betoog van Paradigm is de flexibiliteit van vraag. Bitcoin-miners zijn doorgaans op zoek naar de goedkoopste elektriciteit, vaak afkomstig van overtollige of off-peak productie. Miningoperaties kunnen hun energieverbruik afstemmen op de netcondities; ze verminderen hun verbruik tijdens perioden van stress en verhogen dit wanneer het aanbod de vraag overstijgt. In deze context beschrijft Paradigm mining als een flexibele belasting, vergelijkbaar met energie-intensieve industrieën die reageren op realtime prijsprikkels.
Door mining in te kaderen als responsieve vraag in plaats van constante consumptie, verschuift Paradigms rapport de discussie van milieubezorgdheid naar netwerkeconomie. Voor beleidsmakers betekent dit dat Bitcoin-mining beoordeeld moet worden binnen de bredere elektriciteitsmarkt in plaats van via versimpelde energievergelijkingen.
Hoe draagt Bitcoin-mining bij aan de stabiliteit van energienetwerken?
Bitcoin-mining kan juist stabiliteit bieden door zijn verbruik flexibel aan te passen aan actuele netcondities, waardoor pieken in vraag of aanbod kunnen worden opgevangen.
Wat zijn de belangrijkste economische prikkels voor Bitcoin-miners?
Miners worden gestimuleerd door de halvering van rewards en de vaste uitgiftecyclus van Bitcoin, wat hen motiveert efficiënt te werk te gaan en te investeren in groenere energiebronnen.
Hoe zien beleidsmakers de rol van Bitcoin-mining in de energietransitie?
Steeds meer beleidsmakers erkennen Bitcoin-mining als een potentieel nuttige speler binnen de energiemarkt, mits het kan inspelen op schommelingen in vraag en aanbod, waardoor het bijdraagt aan de algehele efficiëntie van het net.
