De aandacht voor crypto-ATM’s steeg in 2025, toen wetshandhaving en politici de groei aan oplichting gerelateerd aan deze machines in de Verenigde Staten trachtten aan te pakken. Sommige ambtenaren gingen letterlijk met zaagmachines aan de slag, terwijl twee procureurs-generaal rechtszaken aanspanden tegen enkele van de grootste spelers in de markt. Tegelijkertijd uitten verschillende instanties consumentenwaarschuwingen, speciaal gericht op de oudere bevolking.
Crypto-ATM-exploitanten beweren dat hun machines een waardevolle service bieden, waardoor consumenten fysieke contanten kunnen omzetten in digitale activa zoals Bitcoin. Desondanks wijzen critici op de verantwoordelijkheid van deze bedrijven om ouderen beter te beschermen tegen frauduleuze praktijken, ook al kan dit nadelig zijn voor hun bedrijfsmodel. Voor investeerders roept dit vragen op over de duurzaamheid en ethiek van deze bedrijven in een alsmaar veranderende markt.
Amerikanen meldde vorig jaar maar liefst $246 miljoen aan verliezen door crypto-ATM’s aan het Internet Crime Complaint Center; een onheilspellende stijging van 99% ten opzichte van het jaar daarvoor. Van deze verliezen bleek 43% te komen van Amerikanen ouder dan 60 jaar. Het patroon van deze fraude is relatief eenvoudig: ouderen halen contant geld van hun bankrekeningen, zetten dit om in crypto via de ATM’s, en sturen het vervolgens naar oplichters die zich voordoen als overheid, bedrijven of techondersteuning.
Creatieve varianten van dergelijke oplichting zijn niet onbekend. In Massachusetts verloren inwoners geld aan personen die crypto-betalingen eisten voor vermeend gemiste juryverplichtingen. De onomkeerbaarheid van crypto-transacties vormt voor slachtoffers een grote hindernis bij het terugvorderen van hun verloren fondsen, vooral omdat de kleine lettertjes in de gebruikersovereenkomsten vaak in de rechtszaal een obstakel blijken te zijn. Zo oordeelde het Hooggerechtshof van Iowa dat een crypto-ATM-exploitant gerechtigd was om het geld dat aan fraude was verbonden, te behouden, omdat gebruikers verklaard hadden dat ze de digitale portemonnee bezaten die de fondsen ontving.
In Iowa stonden Bitcoin Depot en concurrent CoinFlip onder druk van procureur-generaal Brenna Bird. In februari werd een rechtszaak aangespannen tegen deze bedrijven, waarbij werd beweerd dat ze profiteren van slachtoffers van scams door “massieve, verborgen transactiepercentages” in rekening te brengen. Deze kritiek werd ook ondersteund door de procureur-generaal van Washington D.C., Brian L. Schwalb, die in september een rechtszaak indiende tegen de crypto-ATM-exploitant Athena Bitcoin. Volgens hem betaalden sommige inwoners tot wel 26% aan ongebruikelijke kosten.
Senator Dick Durbin (D-IL) introduceerde dit jaar de Crypto ATM Fraud Prevention Act, die strenge limieten op transacties bij crypto-ATM’s zou invoeren en bedrijven zou verplichten volledige terugbetalingen aan slachtoffers van fraude aan te bieden, mits zij binnen een bepaalde termijn melding maken van hun verlies. Durbin stelde dat de wetgeving “gezond verstand” benaderingen biedt ter bescherming van ouderen, maar tot nu toe is de wetgeving niet verder gekomen in de door Republikeinen geleide Senaat.
Hoewel er op federaal niveau weinig vorderingen zijn geboekt, hebben meer dan twaalf staten verklaard de groeiende problemen rondom crypto-ATM’s aan te pakken. Dit omvatte alles van transactielimieten en meldingen van oplichting tot nieuwe registratie-eisen voor exploitanten. In juni stelde de AARP vast dat 20 staten al maatregelen hadden genomen om de toenemende scams die via crypto-ATM’s worden gefaciliteerd, aan te pakken.
Terwijl lokale overheden in de Verenigde Staten beperkingen op crypto-kiosks nastreven, hebben enkele landen, zoals Nieuw-Zeeland, een ingrijpender aanpak gekozen door de machines landelijk te verbieden. Dit gebeurde als onderdeel van bredere inspanningen om criminele financiering tegen te gaan.
Met ongeveer 30.750 crypto-ATM’s die eind 2023 in de VS zijn geïnstalleerd, wat neerkomt op 78% van de wereldwijde installaties, zien we dat de groei van het aantal beschikbare machines tot stilstand is gekomen; het wereldwijde totaal fluctueert al sinds 2022 rond de 40.000. Dit roept vragen op over de langdurige haalbaarheid en de algehele impact van crypto-ATM’s op zowel de consument als de bredere cryptomarkt.
Waarom zijn crypto-ATM’s zo kwetsbaar voor oplichting?
De kwetsbaarheid van crypto-ATM’s ligt in hun gebruiksvriendelijke interface, die gebruikers in staat stelt snel en anoniem digitale valuta te kopen. Dit trekt niet alleen oprechte gebruikers, maar ook criminelen die profiteren van de onwetendheid van ouderen en andere kwetsbare groepen.
Wat zijn de risico’s voor investeerders in de crypto-ATM sector?
Investeren in de crypto-ATM-sector houdt risico’s in, vooral met de toenemende druk van wetshandhaving en mogelijke nieuwe regelgeving die de bedrijfsmodellen kan beïnvloeden. Investeerders moeten zich bewust zijn van de reputatierisico’s en juridische complicaties die deze bedrijven kunnen tegenkomen.
Hoe kunnen consumenten zich beschermen bij het gebruik van crypto-ATM’s?
Consumenten worden aangemoedigd om eerst uitgebreid onderzoek te doen naar de betrokken bedrijven en om niet in te gaan op onverwachte verzoeken om geld of persoonlijke informatie, vooral als het gaat om crypto-transacties, aangezien deze meestal onomkeerbaar zijn.
