Institutionele beleggers lijken hun strategieën te transformeren; de traditionele ‘number go up’-benadering van crypto maakt plaats voor een meer doordachte focus op het genereren van stabiele inkomsten uit belangrijke digitale activa. Terwijl een groeiend aantal instellingen hun balansen al heeft gevuld met bitcoin en ether, bepalen investeerders nu hoe ze deze activa optimaal kunnen benutten om passief inkomen te genereren terwijl ze wachten op de langverwachte waardestijging. Brett Tejpaul, hoofd institutionele diensten bij Coinbase, bevestigt in een interview met CoinDesk dat deze verschuiving de toekomst van institutioneel geld in de digitale activasector gaat vormgeven.
“De tweede golf van instellingen… is aan de gang. Het gebeurt nu,” aldus Tejpaul.
Deze verschuiving leidt tot de ontwikkeling van nieuwe financiële producten. Onlangs heeft Coinbase in samenwerking met Apex Group, een aanbieder van fondsservices ter waarde van $3,5 biljoen, een tokenized aandelensysteem voor zijn Bitcoin Yield Fund gelanceerd. Dit fonds is gericht op het genereren van rendement door middel van strategieën zoals het verkopen van call-opties of het uitlenen van bitcoin, met verwachte opbrengsten in de midden enkele percentages, afhankelijk van de marktomstandigheden.
De vraag naar rendement beperkt zich niet tot crypto-native bedrijven. BlackRock, ’s werelds grootste vermogensbeheerder, heeft in deze richting stappen gezet door de iShares Staked Ethereum Trust ETF te lanceren. Dit product biedt investeerders toegang tot de beloningen die worden gegenereerd door het helpen beveiligen van het netwerk, wat aantoont dat de vraag naar yield-genererende crypto-strategieën ook zijn weg vindt naar de traditionele financiële sector.
Deze aanpak vertoont duidelijke overeenkomsten met wat traditionele investeerders ‘gestructureerde producten’ noemen. Dit zijn financiële instrumenten die zijn ontworpen om specifieke rendementen of opbrengsten te leveren, vaak door gebruik te maken van opties. Met het toenemende aanbod van yield-genererende strategieën in de digitale activasector, zijn traditionele beleggers op zoek naar vergelijkbare producten binnen crypto, vooral nu wetten en regelgeving steeds duidelijker worden.
De ’tweede golf’ institutionele investeringen richt zich ook op de mogelijkheden van blockchain-technologie voor betalingen, afwikkelingen, kostenreductie en transparantie. Deze structuur weerspiegelt een bredere trend: tokenisatie. Door fonds aandeelhouders op de blockchain te plaatsen, kunnen vermogensbeheerders het bezit eenvoudiger volgen en overdragen, terwijl ze de deur openen naar markten die 24 uur per dag actief zijn. Voor instellingen die gewend zijn aan lange doorlooptijden voor transacties, is dit een praktische vooruitgang.
Tejpaul merkt op dat bijna de helft van de gesprekken met instellingen momenteel draait om stablecoins en tokenisatie, wat wijst op een toenemende belangstelling na recente regelgevingsontwikkelingen in de Verenigde Staten. Grote financiële instellingen onderzoeken hoe ze blockchain-systemen kunnen gebruiken om sneller en goedkoper geld te verplaatsen, vooral over grenzen heen.
Deze belangstelling wordt versterkt naarmate beleidsmakers streven naar duidelijke regelgeving. De goedkeuring van de GENIUS Act heeft al een kader voor stablecoins geboden, terwijl de voorgestelde CLARITY Act verder moet definiëren hoe digitale activa en getokeniseerde producten kunnen worden uitgegeven en verhandeld. Samen geven deze initiatieven instellingen meer vertrouwen om kapitaal te investeren en producten te ontwikkelen op basis van blockchain-systemen.
De aantrekkingskracht van tokenisatie in de traditionele financiële wereld is evident. Hierdoor kunnen traditionele activa zoals obligaties, fondsen en private kredieten op de blockchain worden vertegenwoordigd, wat snellere beweging en snelle afwikkeling mogelijk maakt. Stablecoins, die vaak zijn gekoppeld aan fiatvaluta, bieden een manier om wereldwijd waarde te verplaatsen tegen lage kosten en zonder afhankelijkheid van verouderde betalingssystemen.
Enkele van de grootste namen in de traditionele financiële sector bouwen al aan deze infrastructuur. BlackRock heeft een tokenized Treasury-fonds gelanceerd, JPMorgan test meet tokenized deposits en blockchain-betalingen, terwijl Franklin Templeton tokenized geldmarktfondsen naar de blockchain heeft gebracht. Dit alles wijst op een groeiend vertrouwen in dit model onder vermogensbeheerders.
Beide traditionele financiële instellingen en crypto-native bedrijven racen nu om een stabiele infrastructuur te bouwen of te integreren, wat wordt gezien als de basis voor de volgende fase van de financiële markten. Deze ontwikkelingen zijn nauw verbonden met wat Tejpaul de ’tweede golf’ van institutioneel geld in crypto noemt. De eerste golf kwam van hedgefondsen, stichtingen en vermogende investeerders die op zoek waren naar blootstelling aan of arbitrage in crypto. Deze nieuwe groep verschilt daarin dat deze bestaat uit banken en betalingsdiensten die producten ontwikkelen op basis van crypto-technologie.
Deze verschuiving is direct gerelateerd aan de aandacht voor rendement. Stablecoins, doorgaans ondersteund door kortlopend overheidsschuld, kunnen inkomensstromen genereren die lijken op traditionele cashmanagementproducten. Tokenized fondsen breiden dit concept uit naar een breder scala aan activa.
Tegelijkertijd zijn instellingen steeds meer gericht op de marktstructuur. Handel die 24/7 mogelijk is en bijna directe afwikkeling maken deel uit van het aanbod. De twee grootste effectenbeurzen in de VS, de New York Stock Exchange en Nasdaq, zullen binnenkort 24/7-handel aanbieden aan hun klanten. In traditionele markten kan het enkele dagen duren voordat transacties zijn afgewikkeld, wat kapitaal vastlegt en blootstelt aan tegenpartijrisico.
Blockchain-gebaseerde systemen zijn ontworpen om deze frictie te verminderen, waardoor transparantie toeneemt en kosten dalen. “Mensen willen weten waar hun kapitaal zich op elk moment bevindt, en ze willen niet dat het in transit is of verloren gaat in het afwikkelingsproces,” zegt Tejpaul.
Toch is de adoptie niet uniform. Het grootste deel van het institutionele kapitaal blijft geconcentreerd in een beperkt aantal grote tokens, met weinig interesse in kleinere activa na recente marktvolatiliteit. Grote bedrijven bewegen doorgaans traag en nemen vaak jaren de tijd om nieuwe technologieën te evalueren.
Maar ondanks deze traagheid wordt de richting steeds duidelijker. Instellingen stellen niet langer alleen vragen over hoe ze crypto kunnen kopen, maar ook over wat crypto kan doen voor hun portefeuilles en bedrijven. Met de komst van meer regelgeving zal dit waarschijnlijk de deur openen voor nog meer institutioneel kapitaal in de toekomst. “Plotseling lijken alle puzzelstukken op hun plaats te vallen… wat vroeger ondoorzichtig was, wordt steeds duidelijker,” concludeert Tejpaul.
Hoe verschilt de tweede wave van institutionele investeringen van de eerste?
De tweede wave richt zich niet alleen op het verwerven van crypto zelf, maar ook op het creëren van inkomstenstromen en het integreren van blockchain-technologie in hun bestaande structuren.
Wat is de rol van stablecoins in deze verschuiving?
Stablecoins bieden instellingen een efficiënt middel om waarde goedkoop en snel te verplaatsen, wat hen in staat stelt om gebruik te maken van de voordelen van blockchain zonder afhankelijkheid van klassieke betalingssystemen.
Hoe reageren traditionele instellingen opcrypto-markten?
Traditionele instellingen passen zich aan door tokenization en blockchain-oplossingen te integreren, en ontwikkelen nieuwe producten die meer aansluiten bij hun traditionele strategieën, wat de acceptatie van crypto in de mainstream bevordert.
