3 juni 2026
Een recent rapport van Fidelity Digital Assets schetst een intrigerend beeld: de voorraad van “oude” Bitcoin – munten die al tien jaar of langer niet zijn verplaatst – groeit sneller dan de nieuw uitgegeven munten. Dit, in combinatie met een aanzienlijke instroom van institutioneel kapitaal, roept de vraag op: kan Bitcoin werkelijk de grens van $1 miljoen bereiken?
Volgens de gegevens van Fidelity neemt het aandeel van “oude” Bitcoin gestaag toe. Dagelijks worden er gemiddeld 550 BTC toegevoegd aan deze categorie, terwijl er slechts 450 nieuwe BTC worden gemint. Dit resulteert in een vermindering van het beschikbare aanbod.
Op dit moment bevindt ongeveer 17% van alle Bitcoin – dat is circa 3,4 miljoen BTC, goed voor ongeveer $360 miljard bij een koers van $107.000 – zich in deze illiquide voorraad. Dit percentage lijkt te stijgen: tegen 2028 kan dit oplopen tot 20%, en in 2034 zelfs tot 25%.
Waarom is dit relevant? De munten in deze categorie worden zelden verkocht. Slechts 3% van de tijd zien we een daling in deze voorraad, wat wijst op een sterke overtuiging onder HODLers (houders van Bitcoin die het voor de lange termijn vast houden). De combinatie van een dalend aanbod en een groeiende vraag lijkt een klassiek recept te zijn voor prijsstijgingen.
Intussen stromen institutionele investeerders de markt binnen. Bitwise voorspelt dat er in 2025 ongeveer $120 miljard aan kapitaal in Bitcoin zal vloeien, oplopend tot $300 miljard in 2026. In een optimistisch scenario kan dit zelfs $426 miljard bereiken, wat zou betekenen dat 4 miljoen BTC (19% van het totale aanbod) in de handen van deze investeerders terechtkomt.
Deze instroom verengt het liquide aanbod verder, wat potentieel een sterke opwaartse druk op de prijs kan uitoefenen. Maar is $1 miljoen een realistisch doel?
Voor Bitcoin om een koers van $1 miljoen te bereiken, is een marktkapitalisatie van $21 biljoen nodig – dat is tien keer de huidige waarde van $2,1 biljoen (met 19,88 miljoen geminde BTC, oftewel 94,66% van het maximum van 21 miljoen BTC).
Historische trends ondersteunen dit scenario. Na eerdere halveringen in 2013, 2017 en 2021 zagen we aanzienlijke prijsstijgingen door een afnemend aanbod en toenemende vraag. Met naar schatting 30% van het aanbod potentieel illiquide tegen 2026 (circa 6,3 miljoen BTC) lijkt de basis gelegd te zijn voor een nieuwe prijsdoorbraak.
Toch zijn er obstakels. Na de Amerikaanse verkiezingen van 2024 daalde het oude aanbod op 10% van de dagen, bijna vier keer het normale tempo. Ook het aanbod van vijf jaar houders daalde op 39% van de dagen, wat samenhing met zijwaartse prijsbewegingen in het eerste kwartaal van 2025. Dit toont aan dat zelfs de meest toegewijde houders kunnen verkopen tijdens periodes van volatiliteit.
De combinatie van een groeiend illiquide aanbod en ongeëvenaarde institutionele interesse schetst een optimistische toekomst voor Bitcoin. Hoewel de ambitie om $1 miljoen te halen audacieuze proporties heeft, maken de huidige trends het een minder onwaarschijnlijke mogelijkheid dan het op het eerste gezicht lijkt.
Waarom noemt men Bitcoin munten die lang niet zijn verplaatst “oude” Bitcoin?
“Oude” Bitcoin verwijst naar munten die gedurende ten minste tien jaar niet zijn verhandeld of verplaatst. Dit duidt op een langdurige overtuiging onder bezitters om de munten vast te houden, wat de liquiditeit vermindert en druk uitoefent op de prijs.
Hoe beïnvloedt institutioneel kapitaal de Bitcoin-markt?
Institutionele investeerders hebben doorgaans grotere hoeveelheden kapitaal tot hun beschikking. Hun instroom creëert een grotere vraag, wat kan leiden tot prijsstijgingen, vooral gezien het afgenomen aanbod door het vasthouden van munten door langetermijnhouders.
Wat zijn de potentiële risico’s voor de Bitcoin-prijs?
Prijsvolatiliteit kan leiden tot verkoopdruk, zelfs onder lange termijn houders. Externe factoren, zoals politieke veranderingen of economische schommelingen, kunnen ook de vraag en het aanbod beïnvloeden, hetgeen de prijs onvoorspelbaar maakt.
Bitcoin (BTC)
Ethereum (ETH)
XRP (XRP)
