4 juni 2026
In augustus 2025 heeft Ripple Labs eindelijk zijn langdurige juridische strijd met de Securities and Exchange Commission (SEC) beëindigd. Dit resulteerde in een boete van 125 miljoen dollar, een gerechtelijke uitspraak die bepaalde dat bepaalde institutionele verkoop van XRP zijn rechtmatigheid overschreed, maar leverde tegelijk iets veel waardevollers op: helderheid.
In juli 2023 had rechter Analisa Torres reeds geoordeeld dat XRP op zichzelf niet inherent een effect is, en dat de programmatische verkopen op exchanges geen schending van de Howey-test (de wettelijke criteria die bepalen of een activum als effect wordt beschouwd) met zich meebrachten. Hoewel de directe institutionele verkopen van ongeveer 728 miljoen dollar inderdaad in strijd waren met de effectenwetgeving, bleef de kernactiviteit van Ripple onaangetast. De existentiële bedreiging was verdwenen, en het stigma van “onuitgegeven effect op secundaire markten” weggenomen.
Observatoren in de sector verwachtten dan ook een logische volgende stap: een beursintroductie (IPO) om gebruik te maken van deze juridische overwinning, toegang te krijgen tot diepere kapitaalbronnen en Rippels status als legitime financiële infrastructuuronderneming te consolideren. Maar in plaats daarvan nam Ripple een andere richting. Het bedrijf wist 500 miljoen dollar op te halen tegen een waardering van 40 miljard dollar, met investeerders zoals Fortress Investment Group en Citadel Securities.
Tevens voerde het een biedingsprocedure van 1 miljard dollar op dezelfde waardering uit om vroege investeerders liquiditeit te bieden, verwierf een prime broker voor 1,25 miljard dollar, lanceerde een stablecoin en diende een aanvraag in voor een nationaal bankcharter in de Verenigde Staten.
Ondanks al deze strategische stappen heeft de onderneming ervoor gekozen om niet naar de beurs te gaan. Deze keuze verdient nadere beschouwing, niet omdat deze zwakte suggereert — integendeel, de acties van het bedrijf tonen aan dat het over een solide strategie beschikt — maar eerder omdat het onthult hoe de meest geavanceerde spelers in de crypto-industrie de huidige staat van de Amerikaanse publieke markten begrijpen. Rippels terughoudendheid is minder een reflectie van wat het bedrijf niet kan doen, maar meer van wat het heeft geleerd door te observeren hoe anderen hebben gefaald.
De traditionele argumenten voor een IPO zijn gebouwd op twee pijlers: toegang tot kapitaal en liquiditeit voor belanghebbenden. Ripple heeft beide weten te ondervangen zonder een S-1-indiening te doen. De kapitaalronde van 2025 trok prominente investeerders aan, waaronder Fortress, Citadel Securities, Brevan Howard, Marshall Wace, Pantera Capital en Galaxy Digital. Dit soort investeerders signaleert doorgaans institutionele legitimiteit. Het zijn geen crypto-native durfkapitaalfondsen die kansjes wagen op protocolprojecten, maar multi-strategie macro-ondernemingen en market makers die substantieel kapitaal inzetten bij een waardering van 40 miljard dollar.
De biedingsprocedure bood exit-liquiditeit voor vroege werknemers en investeerders, zonder de circusachtige roadshows of kwartaalresultatengesprekken. Nieuwe strategische aandeelhouders verworven posities, terwijl Ripple de strikte controle over zijn XRP-schatkist en de economieën van de RLUSD stablecoin behield. Bovenal slaagde de onderneming erin om de meeste voordelen van een beursnotering te recreëren, terwijl deze zich in een privé-disclosure-regime bevond, dat niet vereist dat ze elke strategische beslissing aan retail aandeelhouders en activistische investeerders uitlegt.
Wanneer een private ronde die wordt geleid door Citadel Securities fungeert als een de facto institutionele goedkeuringsstempel, verliest de signaleringswaarde van een Wall Street-notering een deel van zijn historische voordeel. Met andere woorden, Ripple heeft de Nasdaq niet nodig om zijn legitimiteit te bewijzen; dat heeft het al gedaan door kapitaal aan te trekken van bedrijven die dagelijks honderden miljarden aan traditionele effecten verhandelen.
Een beursnotering zou ongemakkelijke transparantie afdwingen over vragen die analisten van aandelen reflexmatig stellen, maar waar tokenprojecten de voorkeur aan geven om onscherp te houden. Hoeveel van Rippels omzet en cashflow hangt af van de verkoop van XRP in de loop der tijd? Hoe moeten investeerders een bedrijf waarderen dat een aanzienlijk geblokkeerde hoeveelheid van een volatiel token beheert, waarvan zij de prijs gedeeltelijk beïnvloeden via hun eigen productbeslissingen en aankondigingen? Hoe duurzaam is de groei van RLUSD, betalingsverwerking, bewakingsdiensten en prime brokerage in vergelijking met de markteffecten van XRP?
Dit zijn geen hypothetische zorgen. Een analyse van Forbes in 2024 bestempelde Ripple als een “crypto-zombie,” met bescheiden fee-inkomsten in verhouding tot de enorme tokenbezit. Het bedrijf heeft sindsdien actief stappen ondernomen om deze karakterisering te verbeteren via de 1,25 miljard dollar aan acquisitie van Hidden Road, de 200 miljoen dollar aan aankoop van stablecoin-infra-onderneming Rail, en de opbouw van RLUSD, dat ongeveer 95 miljard dollar aan betalingen verwerkt. Een IPO zou echter die evolutie in SEC-indieningen verankeren, waardoor er constante vergelijkingen ontstaan tussen de fundamentele bedrijfsvoering en de fluctuaties van de token-schatkist.
Ripple wordt ook geconfronteerd met een permanente federale voorlopige maatregel met betrekking tot institutionele XRP-verkopen en een recente schending van 125 miljoen dollar op zijn balans. Het verleden vormt een substantiële uitdaging voor een IPO, en hoewel veel bedrijven met eerdere regulatoire schikkingen naar de beurs gaan, is het dossier van Ripple niet zonder enige smetten. Dat betekent extra risicofactorendiscussies en gebundelde analyses, terwijl ook de herinnering aan de alomtegenwoordige regulatoire wetten van de VS steeds op de achtergrond aanwezig is. Een onderneming die jarenlang heeft betoogd dat XRP geen effect is, heeft begrijpelijkerwijs weinig enthousiasme voor het onmiddellijk volgen van het pad van een geregistreerde effectenuitgevende instantie, waarbij elke XRP-beweging beoordeeld zou worden aan de hand van dezelfde regels.
Rippels voorzichtigheid maakt meer zin als je kijkt naar hoe de Amerikaanse publieke markten crypto-bedrijven hebben behandeld die wel de sprong hebben gewaagd. Coinbase dient als een waarschuwingsverhaal. Het voerde in april 2021 een voorbeeldige directe notering uit, compleet met topadviseurs en volledige regulatoire openbaarmaking. Ongeveer twee jaar later klaagde de SEC Coinbase alsnog aan, met de beschuldiging dat het opereerde als een ongeregistreerde beurs en broker-dealer. De les die de sector heeft geleerd is dat openbaar worden geen garantie biedt op regulatoire bescherming. Het kan een groter doelwit op je rug schilderen door aansprakelijkheid te centraliseren en een zichtbaar handhavingstrofé te creëren.
Circle probeerde een SPAC-samenvoeging in 2021, maar deze werd stopgezet toen de regulatoire richting en marktomstandigheden verslechterden. Pas in 2025 voltooide het bedrijf met succes een IPO. Gemini volgde een vergelijkbaar pad, waarbij het zich listeerde na een stevige regulatoire framework. Crypto-ondernemingen die zich schoon noteren, zijn die waarvan de economieën lijken op die van traditionele, minder opwindende fintechs die hun inkomsten genereren uit vergoedingen en opbrengsten. Bedrijven die lijken op gereguleerde geldtransmitters of bewakingsproviders kunnen zich namelijk in bestaande modellen voor analisten en nalevingkaders voegen.
Ripple past echter niet in dergelijke kaders. Het is tegelijkertijd een tokenuitgever met XRP, een toekomstige bank met een lopende aanvraag voor een charter, een operator van stablecoins met RLUSD, en een infrastructuurprovider van de kapitaalmarkten met Hidden Road, waarbij het ook een geschiedenis van juridische handhaving heeft.
Die hybride structuur onder één openbaar ticker persen nodigd elke regulatoire partij uit om te vechten over hoe het bedrijf gecontroleerd, gewaardeerd en mogelijk opgesplitst zou kunnen worden. Het handhaven van privacy terwijl men een bankcharter nastreeft en gestructureerde relaties met verschillende regelgevende instanties opbouwt, stelt Ripple in staat om zelf te bepalen wie de scheidsrechters zijn. De route van het bankcharter onderwerpt het bedrijf aan prudentiële supervisie, maar beschouwt de reserves van RLUSD die bij de Federal Reserve zijn geparkeerd als bankactiviteit, in plaats van als effectenuitgifte.
Dit levert een fundamenteel ander regulatoir perspectief op dan wanneer het zou moeten uitleggen hoe XRP-bewaring en RLUSD-mechanica functioneren in een Form 10-K, terwijl het zich verdedigt tegen mogelijke rechtszaken over effecten.
Rippels houding van ‘geen haast’ ten aanzien van de publieke markten is een signaal dat het waard is om te ontcijferen. Als een legaal gezuiverd, strategisch gepositioneerd bedrijf ter waarde van 40 miljard dollar, gesteund door Citadel Securities, Fortress en Brevan Howard, nog steeds de voorkeur geeft aan biedingsprocedures, privé-rondes en een aanvraag voor een bankcharter in plaats van een beursnotering, dan is dat niet omdat de balans zwak is of het businessmodel gebroken. Hoewel er veel veranderd is sinds de regering van president Donald Trump, beschouwt het Amerikaanse publieke marktregime crypto-native structuren nog steeds als problemen die ingedamd moeten worden in plaats van vormen die geaccommodeerd moeten worden.
Ondanks jaren van rijping, institutionele adoptie, en de gevoerde regulatoire gevechten, blijft de infrastructuur voor een redelijke waardering en governance van hybride token-plus-bedrijfsstructuren onderontwikkeld. Crypto-bedrijven hebben ontdekt dat ze nu toegang hebben tot diepgaande institutionele kapitaal, regulatoire legitimiteit en liquiditeit voor belanghebbenden via private plaatsingen, stablecoin-kaders zoals de GENIUS Act, en bankcharters, zonder dat ze daarbij de controle over hun verhaal hoeven op te geven of hun juridische kwetsbaarheid via publieke indieningen hoeven te vergroten.
Dit is geen tijdelijke arbitrage. Het is een structurele afweging over waar de weg van de minste weerstand werkelijk loopt. Specifiek voor Ripple stelt het behoud van privacy het bedrijf in staat om maximale flexibiliteit te behouden over het beheer van zijn XRP-schatkist en de strategie rondom RLUSD, terwijl het zichzelf herbouwt als een full-stack leverancier van financiële infrastructuur. Een notering nu zou dat evoluerende verhaal vastleggen in kwartaalresultatentheater, wat historisch gezien niet vriendelijk is voor de sector. Beter om te bewijzen dat het model werkt, de regulatoire relaties via het bankcharterproces te verdiepen, en te wachten tot de publieke markten daadwerkelijk kunnen waarderen wat Ripple aan het worden is, in plaats van wat het was. Het bedrijf versloeg de SEC in de rechtszaal, maar kiest ervoor om niet te testen of Wall Street klaar is om te begrijpen wat er hierna komt.
Waarom kiest Ripple ervoor om geen IPO te doen na de overwinning op de SEC?
Ripple heeft er bewust voor gekozen om de voordelen van kapitaalverhoging en liquiditeit te benutten zonder de openbare markt te betreden. Dit houdt verband met hun strategische focus op flexibiliteit en controle over hun activa en bedrijfsvoering.
Wat zijn de risico’s van een beursnotering voor een crypto-bedrijf zoals Ripple?
Een beursnotering zou verplicht zijn tot zware transparantie, wat kan leiden tot constante vergelijkingen met fluctuaties in tokenwaarden en kan de aandacht vestigen op juridische complicaties die het bedrijf probeert te vermijden.
Hoe ziet de toekomst eruit voor crypto-bedrijven die kiezen voor private financiering in plaats van een beursnotering?
De toekomst lijkt rooskleurig voor crypto-bedrijven die gebruik maken van private plaatsingen; ze kunnen toegang krijgen tot institutioneel kapitaal en regulatorische legitimiteit, zonder de kwetsbaarheid van publieke markten en bijkomende juridische risico’s.
Bitcoin (BTC)
Ethereum (ETH)
XRP (XRP)
