De recente publicatie van een zevenpuntenplan door de Senaatscommissie voor Bankzaken benadrukt urgente stappen voor de regulering van de digitale activamarkt. Op 23 juni jl. werd de noodzaak onderstreept om deze uitgangspunten snel om te zetten in wetgeving, iets wat de aandacht vestigt op de rol van het Congres in het vormgeven van de toekomstige structuur voor digitale activa.
De voorzitter van de commissie, Tim Scott, samen met Senators Cynthia Lummis, Thom Tillis en Bill Hagerty, hebben een belangrijk voorstel gepresenteerd. Dit voorstel beoogt een duidelijke wettelijke scheiding aan te brengen tussen digitale activa die als effecten (securities) worden beschouwd en die welke als grondstoffen (commodities) worden geklasseerd. Tot op heden is er echter nog geen wetsontwerp beschikbaar gesteld. Dit roept vragen op over de snelheid en effectiviteit van de regulerende inspanningen in een tijdperk waarin de crypto-markt snel verandert.
Het plan is verder opmerkelijk vanwege het besluit om bestaande toezichthoudende instanties aan te wijzen voor de regulering, in plaats van een nieuwe, specifieke crypto-agentschap op te richten. Deze aanpak is pragmatisch en heeft als doel om de registratieprocedures te actualiseren, zodat eerlijke en compliant aanbieders eenvoudig kapitaal kunnen aantrekken via aangepaste regelingen voor projecten die gebruikmaken van distributed ledger-technologie.
Het document benadrukt ook de noodzaak voor regelgeving die zelfbewaring (self-custody) mogelijk maakt, de verschillen tussen gecentraliseerde bedrijven en gedecentraliseerde protocollen erkent, en tokenisatie behandelt als een innovatie in efficiëntie in plaats van als een geheel nieuw financieel product.
Tijdens de hoorzittingen van de Subcommissie voor Digitale Activa was er brede overeenstemming onder getuigen dat er een duidelijke regulering moet komen die de regelgeving en classificaties binnen deze sector verduidelijkt. Ryan VanGrack, vice-president juridische zaken bij Coinbase, gaf aan dat meer dan 52 miljoen Amerikanen, oftewel één op de vijf volwassenen, inmiddels digitale activa bezitten. Dit benadrukt niet alleen de groei van de crypto-markt, maar ook de urgentie om dit nieuwe landschap adequaat te reguleren.
De huidige onduidelijkheid in regelgeving leidt tot juridische mazen die door malafide actoren kunnen worden benut. Rostin Behnam, voormalig voorzitter van de Commodity Futures Trading Commission (CFTC), bevestigde deze zorgen door het gebrek aan een marktstructuur voor niet-effecten te benadrukken. Wit-gedragen op traditionele structuren zoals klanten, makelaars, beurzen en custodiens biedt enig aanknopingspunt voor de transitie naar het crypto-universum met minimale aanpassingen.
Greg Xethalis, hoofdzakelijk juridisch adviseur bij Multicoin Capital, heeft gewaarschuwd dat het gebrek aan duidelijke richtlijnen oprichters en kapitaal naar het buitenland duwt. Dit dwingt Amerikaanse startups om zelfs voor eenvoudige projecten juridische opinies in te winnen, wat innovatie kan verstikken. In contrast verwees Sarah Hammer van de Wharton School naar het licentiemodel in Singapore, dat bewijst dat duidelijke verplichtingen hand in hand kunnen gaan met innovatie, zonder deze te benadelen.
De voorgestelde principes bevatten een innovatievriendelijke registratie voor tussenpersonen, evenredige regels voor kapitaal en segregatie, en expliciete bescherming van klantactiva in faillissementssituaties. Behnam stelde dat segregatie de “topprioriteit” moet zijn voor de bescherming van gebruikers.
De senatoren steunden ook een gericht anti-witwaspakket dat de toepasbaarheid van de Bank Secrecy Act uitbreidt naar offshore entiteiten die met Amerikaanse gebruikers samenwerken. Dit weerspiegelt de eerder door Hammer aangedragen noodzaak om fraude te bestrijden zonder de compliant activiteit te beknotten.
Voor federale instanties wordt aanbevolen om veilige havens te creëren voor proefprojecten, geen-acties te verklaren en inter-agentschapscoördinatie te bevorderen om dubbele onderzoeken te voorkomen. Dit sluit aan bij VanGrack’s visie dat de Verenigde Staten in staat moeten zijn “beter” te presteren dan een chaotisch geheel van handhavingsacties.
Senator Hagerty verwees naar de 51-23 stemming over de GENIUS Act van de vorige week als bewijs van de bipartisan momentum die bestaat. Lummis, die samen met senator Kirsten Gillibrand aan een uitgebreide wet werkt, moedigde haar collega’s aan om het bipartisane kanaal open te houden, ondanks de politieke spanningen.
Tijdens het verhoor werd ook de nadruk gelegd op de concrete voordelen voor huishoudens. Xethalis meende dat besluitvormende wetgeving zou kunnen voorkomen dat Europa de wereldnormen stelt, zoals eerder het geval was met regelgeving voor internetcommerce, en zou ook herhaling van de vertraging in leiderschap op het gebied van 5G en semiconductorindustrie kunnen voorkomen.
De volgende fase bestaat eruit de principes om te zetten in wettelijke taal, waarbij de Autoriteit voor Effecten en Beurzen de verantwoordelijkheid krijgt over de financiering van activa en de secundaire handel in effecten-tokens. Tegelijkertijd zal de CFTC toezicht houden op commoditietokens en derivaten.
De wetgevers hebben aangegeven dat segregatie van klantactiva, kapitaalvereisten afgestemd op risico en een specifieke vrijstelling voor tokenverkoop de fundamenten van het wetsontwerp zullen vormen.
De uiteindelijke stap is het finaliseren van een markstructuurwet, die zich voegt bij een vergelijkbaar voorstel dat door de Republikeinen in het Huis op 5 mei is geïntroduceerd.
Wat zijn de belangrijkste principes van het zevenpuntenplan?
Het zevenpuntenplan richt zich op het scheiden van digitale activa in effecten en grondstoffen, de allocatie van verantwoordelijkheden aan bestaande toezichthouders, en het faciliteren van eigenaarschap door middel van zelfbewaring en afgestemd op de specifieke behoeften van gedistribueerde grootboekprojecten.
Waarom is er zo’n grote urgentie voor duidelijke regelgeving in de crypto-sector?
De groei van het aantal Amerikaanse inwoners dat digitale activa bezit, gecombineerd met onduidelijke regelgeving, creëert een risico op juridische mazen die door malafide actoren kunnen worden uitgebuit. Een helder regulatiekader kan deze risico’s mitigeren en vertrouwen in de sector herstellen.
Hoe kunnen consumenten beschermd worden in dit nieuwe regelgevingskader?
De voorgestelde regelgeving omvat belangrijke elementen zoals expliciete bescherming van klantactiva, duidelijke scheiding van activa, en mechanismen tegen fraude, die samen bijdragen aan een veiliger investeringsklimaat voor consumenten.
