4 juni 2026
De Amerikaanse Congres is dichter bij het vaststellen van federale regels voor digitale activa dan ooit tevoren. Echter, de discussie over de vraag of stablecoins rendement kunnen bieden, heeft het proces vertraagd, zelfs meer dan de interne strijd tussen verschillende autoriteiten of de classificatie van tokens. Het is opmerkelijk dat het Huis reeds de Digital Asset Market Clarity Act heeft goedgekeurd, die een pad schetst voor bepaalde tokens om van effectenregulering naar toezicht van de Commodity Futures Trading Commission (CFTC) te veranderen.
Parallel hieraan is de Amerikaanse Senaat bezig met een pakket dat verantwoordelijkheden verdeelt tussen de Commissie Landbouw en de Commissie Bankzaken. Ondanks de aanzienlijke overeenkomsten, wijzen onderhandelaars erop dat de kwestie rondom stablecoin-rendement het grootste obstakel blijft.
Deze discussie draait om de vraag of betaal-stablecoins een deel van de kortetermijnrendementen van staatsobligaties aan gebruikers mogen doorgeven, hetzij in de vorm van expliciete rente, hetzij als promotierewards aangeboden door aangesloten bedrijven.
Democratische wetgevers waarschuwen dat structuren die rendement bieden, de uitstroom van deposito’s uit lokale banken kunnen versnellen en de financieringskosten verhogen. Aan de andere kant beweren Republikeinen dat het beperken van rendementen de gevestigde instellingen zou beschermen ten koste van de consumenten.
Wat begon als een technische regelgevingskwestie, heeft zich ontwikkeld tot een breder debat over de samenstelling van de Amerikaanse depositobasis en de mogelijkheid voor digitale dollars om te concurreren met traditionele bankrekeningen.
Het gesprek verschoof halverwege augustus toen het Bank Policy Institute (BPI) een ‘gat’ in de eerder dit jaar ingestelde GENIUS Act onder de aandacht bracht. Deze wet verbiedt uitgevers om rente te betalen, maar verhindert niet expliciet dat uitwisselingen of marketingpartners rewards bieden die gekoppeld zijn aan de reserve-activa van de uitgever.
BPI stelt dat deze constructie stablecoin-operators in staat zou kunnen stellen om rendementen te bieden die gelijk zijn aan contante waarden, zonder dat ze een bankcharter hoeven te verkrijgen. Om deze bezorgdheid te onderstrepen, verwees de groep naar analyses van de overheid en centrale banken die inschatten dat tot $6,6 triljard aan deposito’s naar stablecoins zou kunnen migreren onder permissieve rendementsstructuren.
Analisten die bekend zijn met deze modellen benadrukken dat dit cijfer een stressscenario weergeeft en geen nauwkeurige voorspelling is, maar uitgaat van een hoge vervangbaarheid tussen traditionele deposito’s en getokeniseerde contanten. Desondanks heeft dit cijfer de discussie beïnvloed. Senatoreshulpen geven aan dat het als referentiepunt is ontstaan in de gesprekken over de vraag of rewardprogramma’s moeten worden gezien als schaduwdeposito’s en of het Congres anti-ontwijkingsbepalingen moet aannemen die ook Affiliates, partners en synthetische structuren dekt.
De bezorgdheid is gebaseerd op recente ervaringen. De depositobeta – het percentage overgedragen waarde van deposito’s naar banken – is laag gebleven bij veel Amerikaanse banken, waarbij betaalrekeningen vaak een rente bieden tussen 0,01% en 0,5%, ondanks dat de rendementen op staatsobligaties het voor een groot deel van het afgelopen jaar boven de 5% lagen. Dit verschil weerspiegelt de economie van bancaire financiering. Stablecoin-operators die reserves aanhouden in kortlopende overheidsobjecten zouden theoretisch aanzienlijk hogere rendementen kunnen bieden, terwijl ze bijna directe liquiditeit verschaffen. Beleidmakers maken zich zorgen dat deze combinatie leidt tot een uittroom van fondsen bij kredietverstrekkers die lokale kredietmarkten ondersteunen.
De vraag over rendement draait om hoe het Congres de termen ‘rente’, ‘uitgever’ en ‘affiliate’ definieert. Onder de GENIUS Act moeten uitgevers reserves aanhouden en voldoen aan bewakings- en openbaarmakingsnormen, maar zij mogen geen rente betalen op circulerende tokens.
Juristen wijzen erop dat een exchange of gerelateerde entiteit die een rewardprogramma aanbiedt, een structuur kan creëren waarin gebruikers waarde ontvangen die economisch vergelijkbaar is met rente, terwijl dit buiten de wettelijke definitie valt. Toch hebben bankbelangenorganisaties wetgevers aangespoord om te verduidelijken dat elke opbrengst die voortkomt uit reserve-activa, ongeacht of deze direct worden verdeeld of via een aparte entiteit, onder het renteverbod moet vallen.
Ondertussen betogen belanghebbenden uit de crypto-industrie dat dergelijke beperkingen stablecoins in een concurrentieachterstand zouden plaatsen ten opzichte van fintechbedrijven, die al rewardprogramma’s aanbieden die de rente naderen. Zij wijzen ook op andere jurisdicties, zoals het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie, die wegen creëren voor getokeniseerde contanten met variërende benaderingen van vergoedingen. Voor hen ligt de beleidsvraag in het ondersteunen van de innovatie van digitale dollars, terwijl ze de prudential boundaries, oftewel de prudentiële grenzen, behouden, en niet in het volledig uitsluiten van rendementen uit het ecosysteem.
Desondanks counteren Democraten dat de snelheid van on-chain transfers (transfers op de blockchain) een andere dynamiek creëert dan die in de traditionele bancaire concurrentie. Stablecoin-saldi kunnen snel tussen platforms worden verplaatst zonder afhandelingsvertragingen, en beloningsstructuren die gekoppeld zijn aan de huurinkomsten van staatsobligaties zouden de geldstroom tijdens marktonzekerheid kunnen versnellen. Zij verwijzen naar onderzoeken die aantonen dat de afvloeiing van deposito’s uit lokale banken de grootste impact zou hebben op landbouwleningen, kleine bedrijven en agrarische kredietverstrekkers. Een recente peiling van Data for Progress toont aan dat 65% van de kiezers denkt dat een wijdverbreid gebruik van stablecoins lokale economieën zou kunnen schaden, een mening die over partijlijnen heen wordt gedeeld.
Tegelijkertijd is het rendement van stablecoins niet de enige onopgeloste kwestie. Democraten hebben voorgesteld om ethische bepalingen toe te voegen die het ambtenaren en hun familie verbieden om digitale activa te verstrekken of hieruit winst te maken terwijl zij in functie zijn. Daarnaast vragen zij om een duidelijke invulling van benodigde commissarissen bij de SEC en CFTC voordat nieuwe toezichtbevoegdheden worden gedelegeerd. Ook zoeken zij naar helderdere instrumenten om illegale financiering aan te pakken voor platforms die toegang bieden aan Amerikaanse inwoners, evenals een definitie van decentralisatie die voorkomt dat entiteiten zich aan complianceverplichtingen onttrekken door zichzelf als protocollen te bestempelen.
Deze toevoegingen hebben de wetgevende ruimte verkleind. Medewerkers in de Senaat geven aan dat een aanpassing voor de pauze nu onwaarschijnlijk is, wat de mogelijkheid oproept dat de laatste onderhandelingen zich zullen uitstrekken tot 2026. In dat geval zou de onduidelijkheid van de GENIUS Act met betrekking tot beloningen bestaan, en zouden de SEC en CFTC blijven vormgeven aan de markt voor digitale activa door middel van handhavingsacties en regelgevingsmaatregelen.
Wat zijn de belangrijkste zorgen rondom stablecoin-rendementen?
De belangrijkste zorgen zijn de potentiële uitstroom van deposito’s uit lokale banken en de impact daarvan op de financiering van kredietmarkten, vooral voor kleine bedrijven en agrarische leningen.
Hoe beïnvloeden juridische definities het rendement op stablecoins?
De juridische definities van termen zoals ‘rente’ en ‘uitgever’ zijn cruciaal. Ze bepalen of het mogelijk is om rendementen aan gebruikers aan te bieden zonder in strijd te zijn met de wet.
Wat zijn de gevolgen als er geen consensus wordt bereikt over stablecoin-regulering?
Indien er geen overeenstemming wordt bereikt, blijft de onzekerheid bestaan over de huidige wetgeving, met mogelijk een uitstel van regulering tot 2026, waardoor de functie van regulerende instanties zoals de SEC en CFTC niet opgelost wordt.
Bitcoin (BTC)
Ethereum (ETH)
XRP (XRP)
