Wanneer Donald Trump beweert dat Jerome Powell “het verkeerd heeft”, verwijst hij naar de snelheid waarmee de rente verlaagd had moeten worden. Powell, ondanks de kritiek die hij ontvangt, heeft zich weergegeven als een vrij traditionele voorzitter van de Federal Reserve. Hij hanteert een beheerste manier van spreken, die bedoeld is om de boodschap van de Fed zo saai mogelijk te houden, zelfs wanneer de economische werkelijkeheden dat niet zijn. Deze benadering biedt stabiliteit aan de markten; handelaren anticiperen op besluiten, analyseren de belangrijke nuances in persconferenties en gaan vervolgens verder met hun activiteiten.
Met Trumps nominatie van Kevin Warsh voor de functie van Fed-voorzitter verschuift de aandacht van de vraag “wanneer beginnen de renteverlagingen?” naar een meer prikkelende vraag: “Wat gebeurt er als degene die het woord voert de gehele sfeer verandert?” Trump en zijn entourage communiceren steeds vaker in een directe, soms strijdeerlijke stijl, waarin vertrouwen en media-impact de boventoon voeren boven technocratische precisie. Het is niet onredelijk te veronderstellen dat Warsh een vergelijkbare retoriek zal hanteren. Dit roept vragen op over de manier waarop deze meer flamboyante stijl de kredietwaardigheid van de Fed zal beïnvloeden.
De Fed heeft besloten de beleidsrente stabiel te houden op 3,50-3,75%, zoals vastgesteld in de verklaring van 28 januari. De inflatie ligt nog steeds boven het doel, hoewel deze rustiger lijkt dan in voorgaande jaren. De Bureau of Labor Statistics meldde een stijging van de consumentenprijsindex (CPI) van 2,7% op jaarbasis in december, met de kern-CPI op 2,6%. De productieprijsindex (PPI) kwam deze week ook hoger uit op 3,3%, ten opzichte van 2,9% eerder. De balans van de Fed is nog steeds enorm en bedraagt zo’n $6,58 biljoen.
De volatiliteit op de obligatiemarkten is momenteel relatief rustig, met de MOVE-index die op 29 januari rond 60,7 sluit. Dit duidt niet op een situatie waarin “niets kan gebeuren”, maar meer op een toestand waarin handelaren minder bereid zijn om te betalen voor bescherming. Deze kalmte kan gevaarlijk zijn, omdat als de markten wankel worden, er een sharper herbeoordeling kan plaatsvinden, vooral in de context van geloofwaardigheid.
Warsh heeft een lange geschiedenis van kritiek op de groeiende macht van de Fed na de financiële crisis en de omvang van zijn balans. Hij heeft herhaaldelijk zijn ongemak betuigd over de Fed’s aankoop van triljoenen aan activa en de verwondering die daaruit voortkomt dat de economie steeds afhankelijker wordt van de Fed. Dit staat haaks op zijn wens om de balans van de Fed te verkleinen en het functioneren van de instelling te heroverwegen.
Het is mogelijk dat Warsh zich als voorstander van lagere korte-termijnrentes positioneert, terwijl hij tegelijkertijd strikter toeziet op de operationele aspecten van het systeem. Dit brengt ons bij de vraag of hij de transparantie van de Fed zal verlagen, wat kan resulteren in het wegnemen van enkele richtlijnen die de markt doorgaans verwacht. Dit kan de markten langer onzeker houden, een ontwikkeling die de volatiliteit zou kunnen verhogen.
Warsh is sterk verbonden aan de opvatting dat te veel transparantie van de centrale bank contraproductief kan zijn, omdat het telkens kan leiden tot theatrale interpretaties en handelingen die iedere zin in een verhandelbaar actief omzetten. Dit komt voort uit zijn werken tijdens de “Warsh Review” periode, waarin hij de communicatie met de Bank of England onderzocht.
Een scenario waarin Warsh een verhaal vertelt dat groter is dan de economische realiteit kan leiden tot een gevoel van euforie op de markten, vooral als hij deze onorthodoxe aanpak kan combineren met het aansteken van groei en het minimaliseren van risico’s. De reactie van de markten kan echter verwarrend zijn, als de realiteit van een aanhoudende inflatie zich blijft aandienen, ongeacht de zelfverzekerde boodschap die uit Washington wordt gecommuniceerd.
Markten zijn zich bewust van de druk die politici op centrale banken kunnen uitoefenen. De ervaring van Trump die de Fed openlijk bekritiseerde, toont aan dat politieke druk de verwachtingen kan beïnvloeden, met directe gevolgen voor de marktprijzen. Dit risico is relevant als Warsh als voorzitter wordt bekeken: de politieke implicaties van zijn benoeming kunnen de markten zowel onder druk zetten als opleven, afhankelijk van hoe hij zijn rol invult.
Bijvoorbeeld, in een omgeving waar traders de druk van de politiek onder ogen zien, kunnen korte-termijnrentetarieven dalen terwijl lange-termijnrentetarieven stijgen, wat kan leiden tot een verwarrende situatie waarbij hypotheekrentes blijven stijgen terwijl de beleidsrente zakt.
Er zijn verschillende scenario’s die het handelen kunnen beïnvloeden. Als Warsh kiest voor continuïteit en de samenwerking met de huidige beleidslijnen voortzet, zal de volatiliteit minder extreem zijn. Wanneer hij echter de communicatie afbouwt, kan dit leiden tot een situatie waarin de markt zijn eigen verhalen gaat creëren, wat leidt tot grotere prijsschommelingen.
Een ander mogelijk scenario is dat hij de groei actief bevordert en vol vertrouwen het verhaal vertelt dat de economie op bloei staat. Dit kan leiden tot een aanvankelijke opleving op de markten, maar ook een blijvende spanning in het geval dat de inflatie niet onder controle is.
Crypto blijft een indicator voor de bredere macro-economische situatie. Wanneer de realrentes dalen en de liquiditeitsverwachtingen verbeteren, profiteert crypto doorgaans. Maar als de volatiliteit stijgt en het beleid onzeker wordt, kan het zelfs onder druk komen te staan. Een Fed onder Warsh, vooral als deze wordt gezien als politiek gekleurd, creëert specifieke onzekerheid rond de vraag of het vertrouwen in het beleid overeind blijft. Dit beïnvloedt niet alleen crypto, maar alle aspecten van risicohandel.
De focus voor crypto-handelaars moet niet alleen liggen op de renteverlagingen, maar ook op bredere signalen van de markten: dalende kortetermijnrentes kunnen samengaan met stijgende langetermijnrentes en een groei in volatiliteit.
Om te peilen welke richting de Fed opgaat, zijn er een aantal eenvoudig te volgen indicatoren. Let op de officiële communicatie van de Fed en hoe ze praten over “extra aanpassingen” en de “balans van risico’s”. Blijf het CPI en de kern-CPI in de gaten houden voor tekenen van een opleving in de inflatie. Volg ook de discussies over de balans, gezien Warsh’s verlangen om deze te verkleinen. Een andere belangrijke indicator is de MOVE-index, die de marktvolatiliteit weergeeft. Tot slot, houd de situatie rond de bevestiging van zijn nominatie in de gaten, aangezien politieke frictie extra risico met zich meebrengt.
Dit verhaal betreft meer dan alleen markten. De voorzitter van de Fed is een van de weinige mensen in Amerika wiens toon de levens van mensen kan beïnvloeden zonder dat daar wetgeving voor nodig is. Powell’s benadering was technocratisch, rustig en feitelijk. Als Warsh bovenop het beleid een meer assertieve en volume-gedreven benadering toepast, zal de markt dat oppikken.
De grootste kans is dat hij de Fed versterkt door een duidelijke, heldere boodschap te hanteren die onafhankelijkheid behoudt en de economie laat spreken. Echter, het risico is dat handelaren de Fed als een politiek acteur benaderen, wat kan leiden tot verhoogde volatiliteit en een constante test van de geloofwaardigheid. Rates kunnen fluctueren, maar de vraag is hoe traders zich voelen over de betekenis van die rates en hoe snel die gevoelens kunnen veranderen.
Wat zijn de belangrijkste zorgen van handelaren met betrekking tot de nieuwe Fed-voorzitter?
De voornaamste zorgen draaien om de geloofwaardigheid van de Fed en hoe politieke druk de beleidsbeslissingen kan beïnvloeden, wat kan resulteren in verhoogde volatiliteit en onzekere markten.
Hoe kan de communicatiestijl van Warsh de markten beïnvloeden?
Als Warsh kiest voor een minder transparante en meer directe communicatie, kan dit leiden tot grotere prijsschommelingen en een meer speelse interpretatie van de beleidsreacties door traders.
Wat betekent dit voor de crypto-markt?
De crypto-markt kan zowel profiteren van dalende realrentes en betere liquiditeitsverwachtingen, als onder druk komen te staan door verhoogde volatiliteit en onzekerheid als de Fed haar communicatie aanpast.
