De Nationale Bank van China heeft zijn dertiende maand op rij goud aangekocht, waarmee het een van de meest doordachte reservebeheeracties van de post-crisisperiode voortzet. Deze aankopen geven het signaal af dat de op één na grootste economie ter wereld dieper investeert in door de staat gecontroleerde, moeilijk te confisqueren activa.
In deze context beschouwen crypto-analisten de aankoopgolf van de PBoC niet als een opwaartse impuls voor Bitcoin, maar als een macro-economisch signaal dat de rationale achter deze toonaangevende digitale activa onderbouwt. Deze connectie is opmerkelijk, vooral omdat China geen Bitcoin aanschaft en niets in zijn reserve-strategie wijst op een aanstaande crypto-adoptie.
Officiële bekendmakingen tonen aan dat China sinds eind 2022 zijn voorraden goud verhoogt, in lijn met een historische stijging in de aankopen door centrale banken wereldwijd. De gerapporteerde goudreserves van China zijn nog steeds klein in vergelijking met die van landen zoals de Verenigde Staten, maar de richting van deze trend is belangrijker dan het aandeel. Een constante vraag van een van ’s werelds grootste reservebeheerders beïnvloedt niet alleen de goudprijzen, maar verandert ook de narratieve structuur van reservecompositie.
Om te begrijpen waarom de crypto-markt de acties van de PBoC als validatie beschouwt, moeten we de mechanismen van “buitenlandse valuta” doorgronden. In de monetaire economie wordt “binnenlandse valuta” gedefinieerd als de verplichting van iemand anders; een Amerikaanse staatsobligatie, bijvoorbeeld, is louter een belofte van betaling door de Amerikaanse overheid. “Buitenlandse valuta”, daarentegen, is een activum zonder afhankelijkheid van iemands verplichtingen. Het is positieve eigen vermogenswaarde die fysiek wordt verrekend, in plaats van via een correspondent bankennetwerk dat onderhevig kan zijn aan blokkades.
Deze onderscheid is relevant geworden sinds de VS en de EU in 2022 de centrale bankactiva van Rusland bevroren. Dit moment dwong soevereinen om hun visie op “risicoloze” activa te heroverwegen in een geopolitiek systeem waar toegang betwist kan worden. Goud dat binnenlands is opgeslagen, is moeilijk te beïnvloeden, wat een belangrijke reden voor China’s verschuiving verklaart.
Hier begint de analogie met crypto naar voren te komen: Bitcoin is het enige andere wereldwijd verhandelde activum dat zich gedraagt als digitale buitenlandse valuta. Het kent geen uitgever, is niet afhankelijk van buitenlandse bewakers en heeft geen tegenpartijrisico. De strategie van de PBoC valideert aldus toevallig de motivaties die tot de oprichting van Bitcoin hebben geleid.
Institutionele investeerders in het Westen begrijpen deze nuance. Ze veronderstellen niet dat China’s goud aankopen een impliciete goedkeuring van BTC inhouden, maar constateren wel dat de grootste autoritaire economie ter wereld haar soevereine risico’s afdekt door te investeren in schaarse activa, hetgeen ook de vraag naar Bitcoin uit de particuliere sector aanjaagt naarmate de fiscale en geopolitieke druk toeneemt.
Marktgegevens suggereren dat deze ontwikkeling verder gaat dan een louter theoretische afstemming of een narratieve toevalligheid. De statistische relatie tussen deze twee activa is aanzienlijk verscherpt nu de wereldwijde liquiditeitsvoorwaarden zijn veranderd. Dit duidt erop dat geavanceerde kapitaalbeleggers hen beginnen te beschouwen als verschillende uitdrukkingen van dezelfde handel. Gegevens van analyticsbedrijf CryptoQuant tonen aan dat de 180-dagen correlatie tussen Bitcoin en goud in oktober een historisch hoogtepunt van 0.9 bereikte.
CryptoQuant CEO Ki Young Ju merkte op: “Goud blijft nieuwe recordhoogtes bereiken. De correlatie tussen Bitcoin en goud blijft hoog. Het verhaal van digitale goud is nog niet dood.” Voor handelaren gedraagt Bitcoin zich minder als een risicovolle technologieaandelen en meer als een activum dat reageert op wereldwijde liquiditeit en soevereine balans. Dit betekent dat het activa reageert op fiscale spanningen en geopolitieke hedging meer zoals goud dan de Nasdaq.
Toch kent deze analogie ook grenzen. Goud is ingebed in de infrastructuur van centrale banken en profiteert van diep genormaliseerde bewaring, liquiditeit en juridische kaders. Bitcoin daarentegen is volatiel, politiek omstreden en ongelijk gereguleerd over verschillende jurisdicties.
Afgezien van de geopolitieke manoeuvres ligt er een scherp fiscaliteitsperspectief aan de basis van deze vlucht naar harde activa. De katalysator kan worden herleid tot de verslechterende balans van de Verenigde Staten, wat beleggers dwingt de veiligheid van overheidsschuld opnieuw te evalueren. In 2024 overschreed de VS een belangrijke fiscale drempel door $881 miljard aan rente op de staatsschuld te besteden. Dit bedrag zal naar verwachting oplopen tot $970 miljard in 2025 en $1 biljoen in 2026.
Dit creëert structurele tegenwind voor de lange looptijden van de obligatiecurve, terwijl het een krachtige duw geeft aan schaarse, niet-soevereine activa zoals goud en Bitcoin. De langzame en voorspelbare groei van de goudproductie, waar nieuwe productie niet snel kan worden geïntroduceerd bij een stijgende vraag, wordt in dit kader belangrijk. Bitcoin heeft an sich nog meer strikte beperkingen op het aanbod. De uitgifteschema is wiskundig vastgelegd en de uiteindelijke limiet is gecodeerd. Dit verschil in mate is van belang voor de thesis over Bitcoin: als een grote economie bereid is de opportunity cost van het aanhouden van een niet-rendabele reserve-activum zoals goud te accepteren omdat de schaarste en soevereine controle gewaardeerd worden, wordt het voor crypto-investeerders begrijpelijker om te stellen dat schaarste zelf een monetair voordeel met zich meebrengt.
De vergelijking is echter niet symmetrisch, en de risico’s blijven distinct. Goud is een reserve-activum met een lang bestaande juridische en operationele basis, breed geaccepteerd binnen officiële kringen en zonder controverses op balans van centrale banken. Bitcoin daarentegen blijft volatiel, politiek beladen en ongelijk gereguleerd. Centrale banken kunnen goud opnieuw balanceren met bestaande marktinfrastructuur, maar de adoptie van Bitcoin vereist uitleg van een nieuwe technologie aan sceptische wetgevers.
Desondanks blijft de macro-logica van beide activa aanhangen, omdat ze worden gepositioneerd als een hedge tegen verzwakking en als diversificerende componenten wanneer de reële rendementen laag zijn. In feite weerspiegelt de rally van goud en de stijging van Bitcoin naar recordhoogtes hoe een niet-rendabele activa kan excellereren wanneer beleggers zich minder richten op rendement en meer op bescherming.
